[ « 5 » أَنْتَ الَّذِي وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً « 6 » وَ أَنْتَ الَّذِي جَعَلْتَ لِكُلِّ مَخْلُوقٍ فِي نِعَمِكَ سَهْماً « 7 » وَ أَنْتَ الَّذِي عَفْوُهُ أَعْلَى مِنْ عِقَابِهِ « 8 » وَ أَنْتَ الَّذِي تَسْعَى رَحْمَتُهُ أَمَامَ غَضَبِهِ « 9 » وَ أَنْتَ الَّذِي عَطَاؤُهُ أَكْثَرُ مِنْ مَنْعِهِ « 10 » وَ أَنْتَ الَّذِي اتَّسَعَ الْخَلَائِقُ كُلُّهُمْ فِي وُسْعِهِ « 11 » وَ أَنْتَ الَّذِي لَا يَرْغَبُ فِي جَزَاءِ مَنْ أَعْطَاهُ « 12 » وَ أَنْتَ الَّذِي لَا يُفْرِطُ فِي عِقَابِ مَنْ عَصَاهُ ]
تويى كه از جهت رحمت و دانش ، همه چيز را فرا گرفتهاى و تويى كه براى هر آفريدهاى ، سهم و نصيبى از نعمتهايت قرار دادهاى ، و تويى كه عفو و بخشش از عقابش برتر است ، و تويى كه رحمتش پيشاپيش غضبش حركت مىكند ، و تويى كه عطا و بخشش از منع كردنش بيشتر است ، و تويى كه همهء آفريدهها را در سعهء رحمتش فرا گرفته ، و تويى كه هر كسى را نعمت عطا كردى ، از او انتظار پاداش ندارى ، و تويى كه در كيفر كسى كه از تو نافرمانى كرده ، از اندازه نمىگذرى .
صفات حميدهء حضرت حق
البته در فرازهاى ملكوتى و جملات عرشى اين قسمت از دعا به گوشهاى بسيار اندك از صفات بى نهايت در بى نهايت حق اشاره كرده است .