تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 295

مساهمون:

ص٢٩٥
گريه و فرياد به درگاه حضرت حق شتافتند ، بين مادران و اطفال ، حيوانات و بچه‌هايشان جدايى ايجاد كردند و همگى با سوز دل به فرياد آمدند .
الهى اى نواى ناى عاشق * الهى اى حبيب قلب صادق تو نور قلب جمله گمرهانى * زلطف افتادگان را مىرهانى تو مىباشى جهان را كارفرماى * توگيرى دست هر افتاده از پاى تويار جمله بى ياران عالم * صفا بخش دل تاريك آدم تو نور بزم شام مستمندى * شفاى قلب زار دردمندى
تو باشى ره گشاى هر كه گمراه * دليل آن كه دور افتاده از راه تو باشى يارمن در صحنهء جنگ * مرا چون نفس دون بنمايد آهنگ چه بنمايم زنفس خود حكايت * كز او باشدمرا صدها شكايت عنايات تو باشد ره گشايم * بدين درمحض لطفت جبهه سايم اگر دل از گناهان دور گردد * به يمن عشق تو پرنور گردد اگر لطف تو گردد حاصل من * شود از هر جهت حل مشكل من اگر آيد برون پايم از اين گل * شود در بزم عشقت منزل دل اگر مسكين شود ازنفس معزول * دلش گردد به فكر دوست مشغول
( مؤلف ) صيحهء مادران ، نالهء اطفال ، فرياد پرسوز جانداران ، صداى تضرّع و زارى پيران ، آه سوزان جوانان از هر طرف به گوش مىرسيد . اكنون موقع آن شده بود كه حضرت ربّ العزه ، خداوند كريم و رحيم ، بال و پر رحمت خويش را بر آنان گشوده و ابرهاى عذاب خود را از آنان بر طرف سازد و توبهء آنان را قبول نمايد و به نالهء آنان توجه فرمايد ؛ زيرا در توبه و بازگشت خود بى ريا بودند و نسيم صدق و راستى از ايمانشان مىوزيد .