قدردانى نعمتهاى او و ترك گناهان را بخواهد تا هر روزش به مانند عيد مبارك باشد .
كلام فيض الاسلام در فرازى از دعا
مرحوم فيضالاسلام در توضيح جملهء اخير فرموده است :
« گفتهاند گفتار و گواهى دادن روز به زبان حال است و آنچه در آن واقع مىشود در علم خداى تعالى به منزلهء شهادت و گواهى است ، پس سزاوار است مؤمن گفتار آن را به گوش دل بشنود و به مقتضاى آن عمل نمايد .
و گفتهاند : آن از باب تجسّم ايّام و اعمال در روز قيامت است و حق هم همين است ، چنان كه روايات بر آن گوياست و از آن جمله روايتى است كه سيّد عليخان رحمه الله در « شرح صحيفهء » خود از كتاب « كافى » نقل نموده است :
حضرت صادق عليه السلام فرمود :
روزى نيست كه بر پسر آدم بيايد جز آن كه به او مىگويد : اى پسر آدم ! من روز نو هستم و بر تو گواهم و پس از اين هرگز مرا نخواهى ديد ؛ بنابراين اگر كسى روزى كار بدى انجام داد و پس از آن پشيمان شد نبايد بگويد : فلان روز ، روز بدى بود چون روز ، بد نكرده است . » « 1 » عمق اين قسمت از دعابه ما مىگويد همهء اشيا و تمام عناصر مملوك حقّند و از خود استقلالى ندارند ، كارگردان آنان در تمام زمينهها خداست و اين همه چرخ به ارادهء حضرت او در گردش است . اين بالاترين خيانت است كه انسان از ربوبيت و مالكيت حضرت حق غافل شود و مربوب و مملوك غير او گردد كه هر كس مملوك غير حضرت ربّالارباب شود ، به دست خود خانهء شخصيت و كرامتش را ويران نموده و به راه دارالبوار در افتاده است .
هامش
( 1 ) - ترجمه و شرح صحيفهء سجّاديه ، فيض الاسلام : 71 .