كه اعمال به عرصهء ظهور در آيند چنان كه زمان پر بركت به زمانى گويند كه در آن خيرات و بركات بسيار باشد و زمان نحس به هنگامى كه فيض و نيكى در آن نباشد .
پس هر كه زمان را شناخت در گرداب نكبت و ذلّت گرفتار نيايد .
امام على عليه السلام انسان را متوجّه اين روزها مىكند و مىفرمايد :
هان ! روزها سه روزند : روزى كه گذشته و اميدى به آن ندارى و روزى كه ماند و گريزى از آن نيست و روزى كه مىآيد و به آن اطمينان ندارى . ديروز پند و اندرز است و امروز غنيمت و فردا را نمىدانى از آن كيست . « 1 » گاهى اوقات خداوند متعال دلخورى از بندگانش را به وسيله پيامبران خود با احترام به همگان مىفهماند كه در احاديث قدسى با بيانى خوش و خطابى آرام يادآورى مىكند . به عنوان نمونه به حضرت موسى عليه السلام مىفرمايد :
يَابْنَ آدَمَ ما مِنْ يَوْمٍ جَديدٍ إِلَّا وَ يَأْتى فِيهِ رِزْقُكَ مِنْ عِنْدى وَ ما لَيْلَةٍ إِلَّا وَ تَأْتى المَلائِكَةُ مِنْ عِنْدِكَ بِعَمَلٍ قَبيحٍ ، خَيْرى الَيْكَ نازِلٌ وَ شَرُّكَ الىَّ صاعِدُ . « 2 »
اى فرزند آدم ! هر روز تازهاى نيست مگر روزى تو از نزد من مىآيد و هر شب فرشتگان كار زشتى را از تو نزد من مىآورند ؛ بركت من به سويت روان است ولى بدى تو به سوى من بالا مىآيد .
اين نكته براى اهل فهم و عمل بس است كه بعضى نمك خورند و نمكدان شكنند . چقدر براى خداوند رشوه و بهانه مىآوريم و قول تهذيب و پاكى نفس مىدهيم امّا به روز آسايش و رفاه مادى ناسپاسى مىكنيم و حق مولا را ادا نمىكنيم .
مؤمن بايد هر روز پيوسته از درگاه رب العالمين ، گشايش روزى معنوى و توفيق
هامش
( 1 ) - تحف العقول : 220 ؛ بحار الأنوار : 75 / 60 ، باب 16 ، حديث 137 .
( 2 ) - الجواهر السّنية : 79 ، باب 7 .