چرخش روزها و نو شدن روزها به مانند صندوقچهاى از اعمال نيك و بد انباشته است كه در قيامت در آن را بگشايند . خداوند در روز قيامت بيست و چهار مخزن را باز مىكند ؛ بعضى پر از نور و بعضى پر از آتش و بعضى خالى است . اين مخازن كنايه از بيست و چهار ساعت شبانه روز است كه انسان در آن به عمل نيك يا عمل گناه مشغول بوده و يا وقت خود را به بيكارى و ولگردى گذرانده است .
زمان به تنهايى از شاهدان و گواهان اعمال انسان است كه در روز رستاخيز زبان زمان به گويش آيد و گذشته را براى دادگاه حق گزارش كند . همهء رخدادها و حوادث شبانه روز در ظرف زمان ثبت مىشود سپس به روز حساب به مانند دستگاه حافظه نگار آن را ارائه دهد .
خداوند منّان در آيات كتاب خود به موقعيت زمان اشاره فرموده است :
يَسَلُهُ مَن فِى السَّموَ تِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍ » « 1 »
هر كه در آسمان ها و زمين است از او درخواست [ حاجت ] مىكند ، او هر روز در كارى است .
هر روز كار خداوند در برنامهاى است هر لحظه طرحى نو در مىاندازد . اين مقتضاى طبيعت آفرينش و پاسخگويى به نيازهاى موجودات است ، روزى به قومى قدرت مىدهد و روزى ديگر آنها را شكست مىدهد . يك روز سلامتى و جوانى مىبخشد ، روز ديگر بيمار و ناتوان مىكند ، زمانى مايهء اندوه و افسردگى مىآورد و وقتى غم را از دل بزدايد .
گاهى بر اساس حكمت و نظام احسن پديده تازه و حادثهء جديدى به وجود مىآيد . موضوعات بديع و بىسابقه اتّفاق مىافتد كه نشانهء نظارت خداى متعال به امور است . بنابراين برنامهء آفرينش و تدبير حق لحظهاى تعطيل بردار نيست .
هامش
( 1 ) - الرحمن ( 55 ) : 29 .