زمين با حركات شناورى كه در هر ثانيه سىكيلومتر است و حركت وضعى كه در 24 ساعت يك بار به دور خود مىگردد ، منشأ تدبير فصول و شب و روز و اختلاف آنها مىشود .
از آثار منظم و دقيق و حكيمانهء اين حركات ، پرورش حيات و تكامل آنها مىباشد . از وضع حركات زمين مىتوان پى برد كه همهء حركات و شناورى ثوابت و سيّارات كه حساب دقيق آن خارج از درك ما مىباشد با نظم دقيق و تدبير حكيمانه جريان دارد .
انرژى خورشيد
مجموع انرژى كه به صورت تشعشع نور و حرارت از كل سطح خورشيد در هر سال منتشر مىشود 1024 * 2 / 1 وات مىباشد . در سطح خورشيد حرارتى حدود 6000 درجه سانتيگراد وجود دارد . در چنين حرارتى همهء عناصر به صورت گاز مىباشد و از اين گذشته ، تركيبات شيميايى از هم گسسته و مخلوطى مكانيكى از عناصر بخار شده در حال فروزندگى است .
در خورشيد هم كربن وجود دارد و هم اكسيژن ، بنابراين اولين چيزى كه به خاطر مىرسد اين است كه سوختن كربن اين انرژى عظيم را توليد مىكند ، ولى حتى در درجهء حرارت سطحى خورشيد ( 6000 ) هم هيچ گونه تركيب شيميايى صورت نمىگيرد ، چه رسد به درون آن كه درجهء حرارت به بيست ميليون درجه مىرسد .
وانگهى انرژى حاصل از سوختن يك گرم زغال ، نيم ميليون مرتبه از انرژى كه يك گرم از جرم خورشيد در طى عمر خود تشعشع كرده است كمتر مىباشد ، بنابراين سرچشمهء انرژى تشعشعى خورشيد جاى ديگر بايد باشد .
علم فيزيك قرن گذشته توانايى آن را نداشت اين سرچشمه را براى ما تعيين كند ولى پس از كشف نمودِ انحلال و تجزيهء تشعشعى ماده در اوايل قرن بيستم و امكان