توحيد ، ربوبيّت و قدرت خدا ] براى خردمندان است .
خردمندان و اهل انصاف و وجدان و آنان كه از فطرت مستقيم و حال انسانى برخوردارند ، چون به خلقت آسمانها و زمين و پديدهء شب و روز دقّت كنند ، صاحب آفرينش را مىيابند و چنان كه آيهء بعد مىفرمايد ، در همه حال پيشانى تواضع در برابر عظمت آفرينندهء هستى به خاك سايند و فرياد بر آورند كه : آنچه را حضرت حق در صحنهء شگفتانگيز آفرينش قرار داده عين واقعيت و بر اساس حقّ و حقيقت است :
الَّذينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ فى خَلْقِ السَّماواتِ وَ الأْرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلًا سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النّارِ » « 1 »
آنان كه همواره خدا را ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده ياد مىكنند ، و پيوسته در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند ، [ و از عمق قلب همراه با زبان مىگويند : ] پروردگارا ! اين [ جهان با عظمت ] را بيهوده نيافريدى ، تو از هر عيب و نقصى منزّه و پاكى ؛ پس ما را از عذاب آتش نگاهدار .
إنَّ فِى اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ فِى السَّماواتِ وَ الأْرْضِ لآَياتٍ لِقَوْمٍ يَتَّقُونَ » « 2 »
به يقين در رفت و آمد شب و روز و آنچه را خدا در آسمانها و زمين پديد آورد ، براى گروهى كه همواره تقوا پيشهاند ، نشانههايى [ بر توحيد ، ربوبيّت و قدرت خدا ] ست .
آرى ، هر آن كه انديشه و عقلش را از وساوس مكتبهاى الحادى و يورشهاى
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 191 .
( 2 ) - يونس ( 10 ) : 6 .