كشتىهايى كه در درياها [ با جابجا كردن مسافر و كالا ] به سود مردم روانند و بارانى كه خدا از آسمان نازل كرده و به وسيله آن زمين را پس از مردگىاش زنده ساخته و در آن از هر نوع جنبندهاى پراكنده كرده و گرداندن بادها و ابرِ مسخّر ميان آسمان و زمين ، نشانههايى است [ از توحيد ، ربوبيّت و قدرت خدا ] براى گروهى كه مىانديشند .
راستى ، آيا پديدهء شب و روز كه نتيجهء گردش زمين در هر بيست و چهار ساعت به دور خود و خورشيد بر سطح زمين است ، به وقتى كه قسمتى از آن در حين گردش رو به روى اين كرهء آتشين است ، نشانهء وجودى حكيم و قوى و قادر و عليم نيست ؟ !
آيا عقل در اين معركه جز به حضرت ربّ العزّه و وجود مقدّسى كه آفرينندهء اين پديدههاست توجه مىكند ؟
اگر عقل به هنگام تماشاى اين واقعيتها كه سراسر باعث بهت و حيرت و تعجب و اعجاب است به غير حق رو مىكند ، بگوييد آن غير ، كيست ؟
من آن نِيَم كه دل از مهر دوست بردارم * اگر ز كينهء دشمن به جان رسد كارم
نه روى رفتنم از خاك آستانهء دوست * نه احتمال نشستن ، نه پاى رفتارم
كجا روم ، كه دلم پايبند مهر كسى است * سفر كنيد رفيقان كه من گرفتارم
اگر هزار تعنّت كنى و طعنه زنى * من اين طريق محبّت ز دست نگذارم
( سعدى شيرازى )
إنَّ فى خَلْقِ السَّماواتِ وَ الأْرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لآَياتٍ لُاولِى الأْلْبابِ » « 1 »
يقيناً در آفرينش آسمانها و زمين ، و آمد و رفت شب و روز ، نشانههايى [ بر
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 190 .