طاعت و عمل براى روز مرگ آماده كرده . . . .
چه بسيار بد شومى است ! كه كسى با اين همه ابزار و نشانههاى هدايت از حق گريزان باشد و با بهانههاى واهى شيرينى حق را به جان خود نوش نكند و به اشارات راهنما هم توجه نكند كه بايد به ذات حق پناه برد .
اللَّهُمَّ إِنِّى أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَفْتَقِرَ فى غِناكَ أَوْ أَضِلَّ فى هُداكَ اوْ أُضامَ فى سُلْطانِكَ ، اوِ اضْطَهَدَ وَالْامْرُ لَكَ . « 1 »
الهى ، به تو پناه مىبرم از اين كه در بىنيازى تو فقير شوم ، يا در هدايتت گمراه گردم ، يا در سلطنتت مورد ستم واقع شوم ، يا به خوارى نشينم و حال اين كه امر به دست توست .
12 - كمك كردن به ناتوان
مؤمن حق ندارد مالش را در هر راهى به مصرف برساند ، چرا كه در اين صورت مالش را ضايع كرده است . و خداوند تباه نمودن ثروت مادى را دشمن مىدارد .
كسانى كه انفاق مىكنند تا جايگاهى پيدا كنند ، راه به جايى نمىبرند ولى برخى انسانها مسير صرف مال را براى رسيدن به ديگران قرار مىدهند .
حضرت سليمان عليه السلام رزق و مكنت را تنها براى خود نمىخواست بلكه براى دستگيرى و رسيدگى ديگران طلب مىكرد تا ارادهء حق را پياده كند و مكارم اخلاقى و انسانى را در جامعهء آن روز عملى سازد . او هرگز از مال و مقام به ديد ابزار نادرست و خوشگذرانى كه خلاف رضايت خدا بود ، نگاه نمىكرد بلكه الگوى مصرف صحيح را در بين مردم رواج مىداد . از رزقهاى معنوى و ملكوتى اين است كه انسان از خداوند بخواهد ، توفيق يارى به نيازمندان نصيب او بشود .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 206 .