پس به آن ايمان آورديم و هرگز احدى را شريك پروردگارمان قرار نخواهيم داد .
هدف اصلى تأسيس قرآن به خاطر هدايت به سوى راه راست است و همه زمينهها وابزارها به كمك قرآن مىآيند تا به هدفش برسد .
آرى ، خداوند با علم اين كه آنان استحقاق هدايت ندارند ، گمراه كرده است . و آنان با دست و برنامهء خود چراغهاى هدايت را شكسته و پلهاى بازگشت به پشت سر خود ويران كردهاند ؛ بنابراين خداوند لطف و رحمت خود را مىگيرد و آنان تا پايان عمرشان در تاريكى به سر مىبرند .
مردى از مولاى متقيان اميرمؤمنان على عليه السلام دربارهء پايينترين درجهء گمراهى پرسيد ، حضرت فرمود :
وَأَدْنى مايَكُونُ بِهِ الْعَبْدُ ضالّاً أَنْ لايَعْرِفَ حُجَّةَ اللَّهِ تَبارَكَ وَ تَعالى وَ شاهِدَهُ عَلى عِبادِهِ الَّذى أَمَرَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ بِطاعَتِهِ وَ فَرَضَ وَلايَتَهُ . « 1 »
كمترين چيزى كه بنده به واسطهء آن گمراه شود ، اين است كه حجت خداى تبارك و تعالى و گواه او بر بندگانش كه به فرمانبرى او فرمان داده و ولايتش را واجب گردانيده است ، را نشناسد .
پس بايد چگونه شناخت پيدا كرد و چگونه در پى كسب وظيفه بود ؟
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در اين زمينه مىفرمايد :
يتيمتر از يتيمى كه پدرش را از دست داده ، كسى است كه از امام خود بريده شده و توان دسترسى به او را ندارد و حكم مسائل دينى مورد ابتلايش را نمىداند . بدانيد كه هر كس از شيعيان ما به علوم ما آگاه باشد ، اين شخصى كه به شريعت ما آگاه نيست و دسترسى به ما ندارد يتيمى در دامن اوست ، بدانيد
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 415 ، حديث 1 ؛ تفسير الميزان : 4 / 412 ، ذيل آيهء 70 سورهء نساء .