كه هر كس او را هدايت و ارشاد كند و شريعت و احكام ما را به او بياموزد در جمع بهشتيان با ما خواهد بود . « 1 » از اينرو رسول خدا صلى الله عليه و آله به اندازهء فراوان براى هدايت بندگان ارزش قائل بود كه حتى به جانشين خود على بن ابى طالب عليه السلام سفارش مىفرمايد كه ارشاد تو بايد قبل از جنگ باشد تا خون كسى بدون هدف ريخته نشود .
هنگامى كه حضرت را به يمن فرستاد فرمود :
اى على ، هرگز با كسى جنگ مكن تا اين كه او را از قبل به اسلام دعوت كرده باشى ، به خدا سوگند ! اگر خداوند مردى را به دست تو هدايت كند براى تو از آنچه آفتاب بر آن طلوع و غروب كند بهتر است و تو ولايت بر او دارى ، يا على . « 2 » پس از بهترين بندگان حق كسى است كه دلش را به نور هدايت روشن كند و با كمترين امكانات به سوى حق حركت كند تا گرفتار دامهاى گمراه كننده و سوزان نيفتد . در همين راستا حضرت على عليه السلام در صحيفه عارفان ، نهج البلاغه مىفرمايد :
عِبادَ اللَّه ، إنَّ مِنْ احَبِّ عِبادِ اللَّهِ إليه عَبْداً أَعَانَهُ اللَّهُ عَلى نَفْسِهِ فَاسْتَشْعَرَ الْحُزْنَ ، وَ تَجَلْبَبَ الْخَوْفَ ، فَزَهَرَ مِصْباحُ الْهُدى فِى قَلْبِهِ وَ اعَدَّ الْقِرى لِيَوْمِهِ النَّازِلِ بِهِ . « 3 »
بندگان خدا ، محبوبترين بندگان در پيشگاه خداوند بندهاى است كه خداوند به تسلط بر نفسش او را يارى داده ، پس اندوه را شعار خود كرده و خوف از عذاب را تن پوش خويش ، از اينرو چراغ هدايت در دلش روشن شده و
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 2 / 2 ، باب 8 ، حديث 1 ؛ الإحتجاج ، طبرسى : 1 / 16 .
( 2 ) - الكافى : 5 / 28 ، حديث 4 ؛ بحار الأنوار : 21 / 361 ، باب 34 ، حديث 3 .
( 3 ) - نهج البلاغه : خطبهء 86 .