إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَانُرِيدُ مِنكُمْ جَزَآءً وَ لَاشُكُورًا » « 1 »
[ و مىگويند : ] ما شما را فقط براى خشنودى خدا اطعام مىكنيم و انتظار هيچ پاداش و سپاسى را از شما نداريم .
اين برنامه منحصر به اطعام نيست بلكه تمام اعمالشان مخلصانه و براى ذات پاك خداوند است . و هيچ چشم داشتى به پاداش مردم و تشكر آنها ندارند ؛ زيرا نگاه آنان به فضل خداوند است . و خداوند متعال مستند همه موجودات و ممكنات در نيازمندى است و در زنجيرهء حاجات نقطهء وصل آنان ، نظر به سوى اوست . پس هر معطى غير او مَجاز است . و اين انحصار اعطا كنندگان در فضل جود خداوند اشاره به حقيقى بودن اعطاى حق تعالى است .
جواد از نظر امام رضا عليه السلام
از امام رضا عليه السلام در حال طواف پرسيدند : جواد كيست ؟ فرمود :
سخن تو دو صورت دارد :
اگر از مخلوق مىپرسى ، بخشنده كسى است كه آنچه را خدا بر او واجب كرده بپردازد و بخيل كسى است كه از پرداختن آنچه خدا بر او فرض كرده است دريغ ورزد . ولى اگر مرادت خالق است ؛ او بخشنده است ، چه عطا كند و چه نكند ؛ زيرا اگر به بندهاى عطا كند به او چيزى داده است كه از آنِ او نيست و اگر عطا نكند چيزى از او دريغ داشته است كه از آن او نيست . « 2 » بنده خدا در پى چه چيزى باشد ؟ چه بخواهد ؛ از كه طلب كند ، چگونه به اين حقيقت برسد كه آنچه را خواسته با فضل و بركت است ؟
جود در كلام امام صادق عليه السلام
حضرت صادق عليه السلام اين خواسته را براى فرزندش چنين تفسير مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - انسان ( 76 ) : 9 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 68 / 351 ، باب 87 ، حديث 5 ؛ الكافى : 4 / 38 ، حديث 1 .