تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 404

مساهمون:

ص٤٠٤
نپيمايد : يا عبادت پيشه‌اى كه خواهان مزد آخرت است ، يا بزرگوارى كه از مردمان فرومايه دورى كند . « 1 »

فضل و جود و بخشندگى خداوند

سبقت در فضيلت به معناى پيش تازى و برترى در علم ، ادب ، كمال ، معرفتِ سخاوت و بخشش است . و دنيا ميدان مسابقهء كسب فضايل است . هر كسى بكوشد پاداش نيكو نصيبش گردد . در اين فراز دعا حضرت سجاد عليه السلام در صدد روشن‌گرى ارتباط غناى انسان با خداوند است . در باب فقر و غنى بيان گرديده است كه مؤمن از خداوند دو درخواست عمده دارد : 1 - غناى ظاهرى ؛ كه در مال و ثروت و امكانات دنيوى به غير محتاج نباشد و تنها از درياى جود و معدن كرم حق به او برسد ، اين بيان معصوم است كه : خدايا در هر حال از تو مىخواهم كه بىنياز باشم و نادار نباشم تا به واسطهء فقر ؛ محتاج و بىآبرو و ذليل خلق شوم . 2 - غناى باطنى ؛ كه در درون و حال روحانى به غير حق توجه نداشته باشد . و معصومان هم اين توجه را به ما آموخته‌اند كه : خدايا نيازمند نباشم چه به خوبان و چه به بدان ، به خوب تا منّتش را نبينم ، به بد تا رويگردانى او را دچار نشوم . اين روش ، وقار ، عزت و سكينهء اجتماعى است . قرآن مجيد يكى از اعمال برجسته ابرار را اخلاص مىشمرد ؛ آنان كسانى هستند كه از روى فضل و بزرگى در حالى كه طعام را دوست دارند به ديگران انفاق مىكنند و مىگويند :
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 349 ، باب 26 ، حديث 6 ؛ كشف الغمة : 2 / 307 .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 404 | شيخ حسين انصاريان