زير بناى سعادت
خودشناسى و يا معرفت نفس زيربناى سعادت بشر در جميع شؤون مادى و معنوى است . آدمى در پرتو خودشناسى به نيازهاى درونى و برونى خويش پى مىبرد ، عواملى را كه مايهء تعالى و تكامل اوست تشخيص مىدهد ، وظيفه شناس مىشود ، به پاكى و نيكى مىگرايد و سرانجام به كمالى كه لايق مقام انسان است ، نايل مىشود .
سعادت و خودآگاهى
كسى كه خواهان سعادت است بايد خود را بشناسد و از ذخاير درونى و برونى خويش آگاه شود ، طبق سنن آفرينش قدم بردارد ، كليه جهات مادى و معنوى را مورد توجه قرار دهد ، تمايلات انسانى و غرايز حيوانى را به موازات هم ، با رعايت تعادل و موازنه اقناع نمايد و هيچ يك را فداى ديگرى نكند ، اين خود برنامهء اسلام و راه و رسم مسلمانان راستين و دين شناس است .
امام رضا عليه السلام مىفرمايد :
لَيْسَ مِنَّا مَنْ تَرَكَ دُنْياهُ لِدينِهِ وَ دينَهُ لِدُنْياهُ وَ تَفَقَّهُوا فِى الدّينِ . « 1 »
از ما نيست آن كس كه دنياى خود را براى دين ترك گويد ، يا دين خود را براى دنيا از دست بدهد . سپس خاطر نشان فرموده است كه آيين خدا را به درستى بشناسيد و با آگاهى از آن پيروى كنيد .
خودشناسى و ارزش آن
اولياى گرامى اسلام ضمن روايات متعددى ، اهميت و ارزش خودشناسى را
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 346 ، باب 26 ، حديث 4 ؛ مستدرك الوسائل : 8 / 223 ، حديث 9309 .