بلاعوض مىنمايند ، آنان را به جاى حضرت مالك الملوك ، معبود خود گرفته و موجوديت خويش را در آنچه آنان مىخواهند خرج كند .
گاهى نيازمندىهاى انسان ، سنگرى براى دشمنان خداست كه اگر انسان توجه به حقيقت نداشته باشد از آن سنگر با ظاهرى فريبنده به انسان حمله مىشود و مغز و قلب به تصرّف دشمن درآمده و آدمى عملهء بىچون و چراى شيطان يا شياطين مىگردد .
در اين مسير بايد ابوذروار برخورد كرد ، به وقت نياز ، عطاى دشمن را كه براى به يغما بردن دين و ايمان انسان به كار گرفته مىشود با كمال شجاعت رد كرد و رنج تبعيد به بيابان رَبَذه را پذيرفت و در آنجا در حال سلامت دين و الگو شدن براى مجاهدان فى سبيل اللّه در آغوش لطف و محبّت حضرت محبوب جان سپرد .
از دورى گزيدن آنان كه قصد بَرده كردن انسان را دارند نبايد وحشت كرد ، و از تنها شدن از آنان كه با حقيقت پيوند ندارند نبايد ترسيد . بايد آن چنان در قيد بندگى حق بود و عاشقانه در مدار عبادت راه پيمود كه تدبير الهى به سود انسان تمام شود ، و به عبارت ديگر درهاى رحمت الهيّه به سوى انسان باز شده و نعمتهاى ظاهرى و باطنى آن چنان به كار گرفته شود كه محصول به كارگيرى نعمتها بهشت و رضوان حق شود ، نه اين كه به صورتى هم آغوش با زندگى شد كه چنگال گناه به همهء نواحى حيات اتصال پيدا كند ، آنگاه تدبير الهى به مجازات همه جانبهء انسان تعلّق گيرد .
آن چنان هماهنگ با حق و حقيقت بايد زيست كه مشكلات آسان شود و گرههاى كور بازگردد و نور واقعيّت در قلب بتابد و به قول حضرت سجّاد عليه السلام :
مكر دوست به سود انسان شود ، نه آن كه به خاطر تخلّف از حقيقت ، و بغى و تجاوز و ستم ، بدون اين كه انسان بفهمد ، به تدريج دچار مشكلات گردد و گرهها به كار افتد و آدمى با مكر حق به چاه هلاكت و شقاوت سرنگون شود .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 380
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٨٠