[ « 9 » اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِهِ وقِنَا مِنْكَ واحْفَظْنَا بِكَ وَاهْدِنَا إِلَيْكَ وَلَا تُبَاعِدْنَا عَنْكَ إِنَّ مَنْ تَقِهِ يَسْلَمْ وَمَنْ تَهْدِهِ يَعْلَمْ وَمَنْ تُقَرِّبْهُ إِلَيْكَ يَغْنَمْ ]
خدايا ! بر محمد و آلش درود فرست و ما را از خشم خود نگاه دار و به عنايتت محافظت فرما و به سوى خود هدايت كن و از حضرتت دور مساز ؛ همانا هر كه را تو حفظ كنى سالم مىماند ، و هر كه را تو هدايت فرمايى دانا مىشود ، و هر كه را تو به خود نزديك كنى ، به بهرهمندى مىرسد .
خدا ، پناهگاه انسان
اگر خداوند ، انسان را پناه دهد ، او را از افراط و تفريط دور مىكند و در واقع بنده مستقيم الحركات مىشود و به راه مستقيم هدايت مىشود و از انحراف در راستى و درستى و واقع شدن در هوا و هوس هلاك كننده سالم مىماند و چون هدايت حاصل شد مانع گمراهى از صراط مستقيم مىشود و عبد به راه حق علم پيدا مىكند و چون علم پيدا كرد و به طرف خداوند حركت كرد قرب الهى براى او حاصل شده به سعادت ابد و به غناى حقيقى و ملك ابدى خواهد رسيد كه مستلزم سلامت و هدايت است و سلامت و هدايت مستلزم علم و قرب است و علم و قرب مستلزم غناى حقيقى و سعادت ابدى خواهد بود .