مىدادهاند و ديگران را مىفرمودهاند » .
عارف عاشق ملّا احمد نراقى ، در باب اين سفر معنوى و سير ملكوتى و روحانى مىفرمايد :
اندر اين عالم مسافر روز و شب * سوى منزل مىرود با صد تعب
در جهان پاك ليكن اى عمو * منزل آيد جَلد و چابك سوى او
سوى مقصد بايدت رفت اين جهان * مقصد آنجا سوى تو گردد روان
ور تو هم ره را نوردى روز و شب * نى از آنت رنج باشد نى تعب
اين سفر راه عراق و شام نيست * طىّ راهش را پى و اقدام نيست
راه شهر هستى و ملك بقاست * كى در اين ره راهرو محتاج ماست
( ملااحمد نراقى )
4 - رسوايى و افتضاح مجرمان
حضرت سجّاد عليه السلام در مناجات تائبين به پيشگاه مقدّس حضرت ربّ العزّه عرضه مىدارد :
فَوا أسَفاهْ مِنْ خَجْلَتى وَافْتِضاحى ، وَوالَهْفاهْ مِنْ سُوءِ عَمَلى وَاجْتِراحى ، أسْأَلُك يا غافِرَ الذَّنْبِ الْكَبيرِ ، وَيا جابِرَ الْعَظْمِ الْكَسيرِ أنْ تَهَبَ لى مُوبِقاتِ الْجَرائِرِ ، وَتَسْتُرَ عَلَىَّ فاضِحاتِ السَّرائِرِ . « 1 »
پس آه و تأسّف و حسرت از خجلت و رسوايى و افتضاح من ، و واى و اندوه و غم از كردار زشت من . از تو در خواست مىكنم اى بخشندهء گناه بزرگ و اى جبران كنندهء هر شكسته استخوان ، كه گناهان مهلك خطرناكم را ببخشى ، و زشتىهاى پنهانى فضاحت آور و رسوا كنندهام را بپوشانى .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 91 / 142 ، باب 32 ، مناجاة التائبين .