معنى قادر در آنها ديده مىشود كه قرآن مجيد در هنگام قدرت شديد و يا خشم نهايى الهى از آنها استفاده كرده است .
توجه به اين نكته لازم است كه مِلك ( كسر ميم ) سلطه فردى بر چيزى است و مُلك ( ضم ميم ) حاكميت را بر نظام كلى و اجتماعى بازگو مىكند .
برخى مفسران واسع عليم را وسعت در كمال قدرت مىدانند .
فخر رازى در ذيل آيهء :
وَلَا تُؤْمِنُواْ إِلَّا لِمَن تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدَى هُدَى اللَّهِ أَن يُؤْتَى أَحَدٌ مّثْلَ مَآ أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَآجُّوكُمْ عِندَ رَبّكُمْ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ » « 1 »
و [ نيز گفتند : در توضيح حقايق ] جز به كسى كه از دينتان پيروى مىكند ، اطمينان نورزيد [ تا ديگران هدايت نيابند ] . بگو : يقيناً هدايت ، هدايت خداست . سپس گفتند : گمان نكنيد آنچه به شما اهل كتاب [ از نبوّت ، معجزه ، قبله مستقل و آيات آسمانى ] داده شده به كسى [ از عرب و غير عرب ] داده شود ، يا اينكه مؤمنان مىتوانند نزد پروردگارشان با شما محاجّه و گفتگو كنند . [ در پاسخ ياوههاى آنان ] بگو : فضل و رحمت [ كه از جلوههايش نبوّت ، كتاب ، معجزه و قبله است ، ] به دست خداست ، به هر كس بخواهد مىدهد ؛ و خدا بسيار عطا كننده و داناست .
مىنويسد :
« وسعت وجودى خداوند دليل بر كمال قدرت او و عليم بودنش دليل بر كمال علم اوست ، پس چنين كسى به جهت جايگاه قدرت ، هر فضل و لطفى را نسبت به هر كه شايسته بداند ؛ عطا مىكند چرا كه هم از نيازهاى بندگان خود با خبر است و
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 73 .