بگيرد . اگر آنچه را كه معادن كوهها نفس زنان بيرون مىريزند ، و صدفهاى دريا خندهكنندگان ظاهر مىسازند ، از نقرهء خالص و طلاى ناب ، و درّ منثور و خوشهء مرجان ، همه و همه را ببخشد در جود و سخايش اثر نگذارد ، و وسعت نعمتش را پايان ندهد ، و از ذخاير نعمتها آنقدر نزد او هست كه با خواستههاى بندگان تمام نشود ؛ زيرا او بخشندهاى است كه درخواست خواهندگان از او نمىكاهد ، و اصرار و دعاى اصرار كنندگان او را بخيل ننمايد .
اى پرستش كننده ، به دقّت بنگر ، آنچه را قرآن از صفات خدا تو را به آن راهنمايى مىكند پيروى كن ، و از نور هدايت قرآن بهرهمند شو . و آنچه را كه شيطان تو را به ياد گرفتن آن واداشته از آنچه كه در قرآن بر تو لازم نگشته ، و در سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمه عليهم السلام اثرى نيامده ، علمش را به خداى سبحان واگذار ، كه نهايت حق خداوند بر تو همين است . و آگاه باش كه استواران در دانش آنانند كه خداوند آنان را با اقرار به كلّ آنچه از آنها پنهان است و تفسيرش براى آنان روشن نيست ، از ورود در ابواب و سراپردههاى اسرار پنهانى بىنياز فرموده ، و اعترافشان را به ناتوانى از رسيدن به آنچه كه داشتن آنها به آن احاطه ندارد ستوده ، و ترك تعمّق آنان را در چيزى كه بحث از حقيقت آن را امر نفرموده استوارى در علم ناميده . پس به همان اندازه كه خداوند دانستن آن را مجاز دانسته اكتفا كن ، و عظمت خداوندى را با ترازوى عقلت اندازه مگير ، كه دچار هلاكت خواهى شد .
او توانايى است كه اگر همهء اوهام براى شناخت نهايت قدرتش پيشرفت كنند ، و انديشههاى به دور از وساوس شيطانى بخواهند اعماق غيوب ملكوتش را دريابند ، و دلها براى به دست آوردن چگونگى صفاتش عاشقانه بكوشند ، و عقلها را در نهايت دقّت در آنجا كه به درك صفاتش نمىرسند به شناخت
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 142
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٤٢