وَلِلّهِ مَا فِي السَّماوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَانَ اللّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطاً » « 1 »
و آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است ، فقط در سيطرهء مالكيّت و فرمانروايى خداست ؛ و خدا همواره بر هر چيزى احاطه دارد .
وَلِلّهِ مُلْكُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَاللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » « 2 »
و مالكيّت و فرمانروايى آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو قرار دارد ، فقط در سيطرهء خداست ، هر چه را بخواهد مىآفريند ، و خدا بر هر كارى تواناست .
وَهُوَ اللّهُ فِي السَّماوَاتِ وَفِي الْأَرْضِ يَعْلَمُ سِرَّكُمْ وَجَهْرَكُمْ وَيَعْلَمُ مَا تَكْسِبُونَ » « 3 »
و او در آسمانها و در زمين ، خداست كه نهان و آشكار شما را مىداند ، و نيز به آنچه [ از خير و شر ] به دست مىآوريد ، آگاه است .
به قول عارف شوريده ، شمس مغربى :
اى جمال تو در جهان مشهور * ليكن از چشم انس و جان مستور
نور رويت به ديدهها نزديك * ليكن از ديدنش نظرها دور
غير گرمى كجا كند ادراك * زآفتاب منير تابان كور
گر چه باشد عيان چه شايد ديد * قرص خورشيد را به ديدهء مور
هم به تو مىتوان تو را ديدن * بل تويى ناظر و تويى منظور
( شمس مغربى )
عظمت حضرت ربّ از زبان نهج البلاغه
هامش
( 1 ) - نساء ( 4 ) : 126 .
( 2 ) - مائده ( 5 ) : 17 .
( 3 ) - انعام ( 6 ) : 3 .