خوشايندترين حالت مىميرند ، حالتى كه هر يك از شما آرزوى چنان مردنى را كند .
راوى از امام صادق عليه السلام پرسيد :
چرا هنگامى كه روح از بدن خارج مىشود احساس ناراحتى مىكند ولى در هنگام وارد شدن روح به آن احساس نمىكند ؟ ؛ فرمود : به خاطر آن كه بدن با آن رشد كرده است . « 1 » درست به اين مىماند كه دندان فاسدى از دهان بيرون كشند ، در لحظه جدايى دردناك است ولى بعد از آن احساس آرامش مىكنيم .
در حديث معراج آمده است :
هر گاه بنده در حال مرگ قرار گيرد فرشتگانى بالاى سر او مىايستند و دست هر فرشتهاى جامى از آب كوثر است و جامى از شراب بهشتى و به روح او مىنوشانند تا سستى و تلخى مرگ از او برود و نويد بزرگ را به او مىدهند و مىگويند : خوش باش و جايگاهت نكو باد . تو نزد پروردگار عزيز حكيم حبيب قريب مىروى . « 2 » امام على عليه السلام ترسيم زنده و توصيف دقيقتر گويايى از لحظهء مرگ و سكرات غافلگير كننده از آن لحظهها براى ما ارائه مىفرمايد :
اجْتَمَعَتْ عَلَيْهِمُ سَكْرَةُ الْمَوْتِ وَ حَسْرَةُ الْفَوْتِ ، فَفَتَرَتْ لَها اطْرافُهُمْ وَ تَغَيَّرَتْ لَها الْوانُهُمْ ، ثُمَّ ازْدادَ الْمَوْتُ فيهِم وُلُوجاً ، فَحيلَ بَيْنَ احَدِهِمْ وَ بَيْنَ مَنْطِقِه ، وَ انَّهُ لَبَيْنَ اهْلِهِ يَنْظُرُ بِبَصَرِهِ وَ يَسْمَعُ بِاذْنِهِ عَلى صِحَّةٍ مِنْ عَقْلِهِ
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 6 / 158 ، باب 6 ، حديث 17 ؛ علل الشرايع : 1 / 3009 ، باب 261 ، حديث 1 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 74 / 27 ، باب 2 ، حديث 6 ؛ مستدرك الوسائل : 7 / 500 ، باب 1 ، حديث 8743 .