او خوانَدَت به خود تو گريزى به سوى ديو * ابليس را بگيرى و حق را رها كنى
تفسير صحابه در كلام مفسّران
آيات يازدهم تا بيستم سورهء مباركهء احزاب مسائل عجيبى از بعضى از اطرافيان و مصاحبان رسول اسلام نقل مىكند كه انسان مبهوت مىشود كه چرا آنان كه دائم با رسول خدا صلى الله عليه و آله بودند و آيات و بيّنات حق و معجزات آن حضرت را مشاهده مىكردند ، اينچنين سست عنصر و ضعيف الايمان و آلوده به معصيت و گناه و متجاوز از حق بودند !
و عجيبتر از اين ، عقيدهء طوايفى از مسلمانان است كه صحابى بودن را در عدالت و وثاقت و اجتهاد و معذور بودن كافى مىدانند .
راستى ! اين آيات كريمه را كه وحى خالص است بايد پذيرفت ، يا عقيدهء گروهى از آخوندهاى مكتب خلفا و پيروانشان را كه خلاف بيّن و مخالف قطعى با اين آيات است ؟ !
صحابه در كلام تفسير نمونه
اينك اين شما و اين ترجمهء آياتى كه در رابطه با جنگ احزاب است .
« تفسير نمونه » در مقدّمهء اين آيات مىگويد :
« كورهء امتحان جنگ احزاب داغ شد ، و همگى در اين امتحان بزرگ درگير شدند .
روشن است در اين گونه موارد بحرانى ، مردمى كه در شرايط عادى ظاهراً دريك صف قرار دارند به صفوف مختلفى تقسيم مىشوند . در اين جا نيز مسلمانان به گروههاى مختلفى تقسيم شدند :
جمعى مؤمنان راستين بودند ، گروهى خواصّ مؤمنان ؛ جمعى افراد ضعيف