[ ياد كن ] روزى را كه پرهيزكاران را به ضيافت و ميهمانى [ خداى ] رحمان گرد مىآوريم . * و مجرمان را تشنه به سوى دوزخ مىرانيم .
أفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمينَ كَالْمُجْرِمينَ » « 1 »
آيا ما تسليم شدگان [ به فرمانها و احكام خود ] را چون مجرمان قرار مىدهيم ؟
در هر صورت بر اساس صريح آيات قرآن ، مجرم اهل عذاب و ملعون و مردود و مطرود از رحمت الهى است و براى حضرت رب فرق نمىكند كه اين مجرم چه كسى باشد .
تساوى صحابه با ديگران در قرآن
آيات ذيل بىپايگى عقيدهء آنان كه صحابى بودن را كافى مىدانند روشن مىكند :
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَةَ نُوحٍ وَامْرَأَةَ لُوطٍ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتَاهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَقِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ » « 2 »
خدا براى كافران ، زن نوح و زن لوط را مثل زده كه تحت سرپرستى و زوجيت دو بنده شايسته از بندگان ما بودند ، ولى [ در امر دين و ديندارى ] به آن دو [ بندهء شايستهء ما ] خيانت ورزيدند ، و آن دو [ پيامبر ] چيزى از عذاب خدا را از آن دو زن دفع نكردند و [ هنگام مرگ ] به آن دو گفته شد : با وارد شوندگان وارد آتش شويد .
افرادى كه تصوّر مىكنند مصاحبت با پيامبر در حكم به عدالت و وثاقت و اجتهاد و معذور بودن كافى است ، در برابر اين آيه چه مىگويند ؟
هامش
( 1 ) - قلم ( 68 ) : 35 .
( 2 ) - تحريم ( 66 ) : 10 .