بالهايش را دو برابر كرد و دارى سى و شش هزار بال شد كه ميان هر دو بال پانصد سال راه بود ، و به دو وحى كرد : اى فرشته ، پرواز كن . بيست هزار سال پريد و بر سر يك ستون عرش نرسيد . خدا بال و نيرويش را دو چندان كرد و سى هزار سال ديگر پريد و باز هم نرسيد و خدا به او وحى كرد : اى فرشته ، اگر تا دميدن صور بپرى به ساق عرشم نرسى . آن فرشته گفت :
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى » « 1 »
نام پروردگار برتر و بلند مرتبهات را [ از هرچه رنگ شرك خفى و جلى دارد ] منزّه و پاك بدار .
و خدا آن را بر پيامبر فرستاد و پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : آن را ذكر سجده كنيد « 2 » . « 3 »
معانى عرش و كرسى در كلام مجلسى
علّامهء بزرگ ، ملّا محمّد باقر مجلسى در پايان احاديث مربوط به عرش و كرسى در جهت تحقيق در آن اخبار و جمع بين آنها مىفرمايد :
« بدانكه تخت شاهى در اين جهان مظهر قدرت پادشاهان است ، ولى خداى سبحان از مكان و قرارگاه منزّه است ، نه تختى دارد و نه كرسى كه بر آن بنشيند و اين دو ( عرش و كرسى ) بر برخى آفريدههاى او به حسب مناسبت اطلاق شدند به چند معنى :
1 - دو جسم بزرگ فراز هفت آسمان . و همانا به اين دو نام خوانده شدند براى اين كه احكام و تقديرات خدا از آنها تراود و فرشتههاى كروبيان و مقرّب و ارواح
هامش
( 1 ) - اعلى ( 87 ) : 1 .
( 2 ) - گوشهاى بسيار كوچك از وضع منظومهها ، كهكشانها ، سحابىها را كتابهاى « خدا در طبيعت » ، « هيئت در اسلام » ، « يك ، دو ، سه ، بى نهايت » و « پيدايش و مرگ خورشيد » با ارقام غير قابل تصّور و فهم بيان كردهاند ، انسان چون اين كتابها را مطالعه كند به عظمت عرش و كرسى و معجزهء امامان در گفتارشان پى مىبرد .
( 3 ) - من لا يحضره الفقيه : 1 / 315 ، حديث 932 ؛ تهذيب الاحكام : 2 / 313 ، باب 15 ، حديث 129 .