كرد و به وارد كردن اين چوبها از آسياى صغير و جمهورى ونيز كه بازرگانى آن هم به سبب ايجاد اين راه جديد ، متحمل خسارت شده بود ، همت گماشت .
و در سال 1505 ميلادى ( 911 هجرى ) ، جنگاوران دريايى مصرى ابن اياس به سفرهاى شناسايى اشاره مىكند كه سلطان غورى به شهر سوئز نمود تا خود شخصاً بر تدارك ناوگانها و مجهّز كردن آنها به ادوات و نيروى رزمى ، نظارت كند ، پيش از آنكه براى جلوگيرى از ورود پرتغاليها به درياى سرخ ، آنهارا به دريا اندازند و بدين ترتيب نفوذ پرتغاليها تنها بر آبهاى اقيانوس هند منحصر شد ، در صورتى كه سيادت مصر بر آبهاى درياى سرخ مسلّم شد .
تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 76
مساهمون: احمد مختار العبادى
ص٧٦