كرد و به وارد كردن اين چوبها از آسياى صغير و جمهورى ونيز كه بازرگانى آن هم به سبب ايجاد اين راه جديد ، متحمل خسارت شده بود ، همت گماشت . و در سال 1505 ميلادى ( 911 هجرى ) ، جنگاوران دريايى مصرى مركب از پنجاه فروند كشتى به فرماندهى امير حسين كردى ، از سوئز به حركت درآمد ، كه عدهء زيادى بنّا و نجّار و كارگر براى مستحكم نمودن بندر جدّه و ايجاد برجهاى دفاعى لازم در صورت تعرّض پرتغالى ها ، اين گروه را همراهى مى كردند . « 1 » در همين هنگام ناوگان پرتغاليها با بيست فروند كشتى جنگى به فرماندهى آلفونسودالبوكرك
) evqrevqvblA , dosnoflA (
در آبهاى هند به حركت در آمد و برجزيره سوكوترا
artocoS
كه بر راه ورودى درياى سرخ اشراف داشت ، مسلط شد و سپس به بندر عدن اليمن يورش برد و ازباب المنداب گذشت و به قصد حصول ارتباط با حاكم حبشه به سواكن روى آورد تا بتواند بر تغيير بحرانى رود نيل با او قرار داد . ببندد و از جريان آن به سمت مصر ، جلوگيرى كند و آنگاه براى پياده كردن نيروهايش در سواحل حجاز ، متوجه جدّه شد ، امّا زمانى كه از حضور ناوگان بزرگ مصر در آبهاى جّده اطلاع حاصل كرد ، به سرعت كشتى هاى خود را به آب هاى درياى سرخ عقب كشيد ، ولى امير حسين كردى در رأس واحدهاى دريايى خود به تعقيب وى پرداخت ، او متوجه سواكن شده و از آنجا به سوى عدن و سپس به سواحل هند رفت . در آنجا توانست ابتداء ، ناوگان پرتغالى را در تابستان سال 1508 ميلادى در منطقه شول
lvahC
واقع در ساحل غربى هند ، شكست دهد امّا با رسيدن نيروى
هامش
( 1 ) - ابن اياس ، بدائع الزهور ، ج 4 ، ص 84 - 85 و صبحى لبيب ، مدرك سابق ، ص 123 .