دوره ايّوبيان : ( 564 - 648 ، ه : 1169 - 1250 ، م )
درياى مديترانهاز ديرباز ، پايگاه تمدّنهاى بزرگ بوده و راه ارتباطى شرق وغرب به شمار مى رفته است و ملّتهاى مشرف بر آن مانند مصريان قديم ، فينيقيها ، يونانيان ، روميان و سرانجام عربها بر آبها و جزاير و كرانه هاى آن فرمانروايى كرده اند ، مصر به دليل سواحل طولانى و پايگاه هاى فراوان دريايى و ناوگانهاى قدرتمند خود ، جايگاهى و الا در اين راستا دارد .
دولت فاطميان چنان كه در بخش اوّل ديديم ، جهاد دريايى را مهم مى شمرد و ناوگانهايش در همهء بندرهاى مصر وشام كه بر اين دريا مشرف بودند مانند اسكندريه ، دمياط ، عسقلان ، عكا ، صور و ديگر بندرها پخش شده بود ، هميشه يكى از نيرومندترين فرماندهان را به سرپرستى اين ناوگانها مىگماشتند . ناوگانهاى فاطمى در زمان معزّلدين الله به بيش از ششصد فروند شناور مى رسيد و توانسته بود بيشتر سواحل اين دريا را زير فرمان خود آورد و دلهاى