تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 19

مساهمون:

ص١٩

ظلم و استبداد رابر مردم روا داشت وغاصبانه درختان كشتزارهارا قطع كرد وزيان فروانى از ناحيه او به مردم رسيد « 1 » . . . و در رمضان سال 868 هجرى ( 1460 م ) ، ساختن كشتيهاى غراب به پايان رسيد كه سلطان آنها رابه دليل اعزام گروهى از سپاهيان خودبه قبرس « 2 » درجزيرهء اروى « 3 » ايجادكرده بود . ابن اياس درجيا ديگر از گفتار خود از اين جادثه ياد مىكند ومىگويد : « درسال 863 هجرى ( 1459 م ) ، ژاك

seugcaJ

، « 4 » پسر فرمانرواى قبرس به بارگاه سلطان درآمد و از سلطان اينال درخواست كمك كرد وسلطان گروهى از سپاهيان خود را براى يارى وى تعيين كرد وامير يونس دوادار ، كاتب لشكر بود . سپس سلطان شروع به ساختن كشتيهاى غراب درجزيرهء ميانى كرد وسرپرستى ساختن اين كشتيها برعهده امير ، سنقرقرق زردكاش بودكه ظلم و ستم فروانى رانسبت به صاحبان مزارع به دليل بريدن درختان آنها ، واردكرد . هنگامى كه ساختن اين كشتيها به پايان رسيد ، خود سلطان بدانجا نزول اجلال كرد و از كشتيهاى ساخته شده پرده بردارى كرد ، آن روز براى او روز ديدنى بود وى با كاروانى بزرگ ازقلعه فرود آمد و متوجه جزيره ميانى گرديد و كشتيهاى غراب در برابر او به تيراندازى و آتش بازى و نواختن طبل پرداختند تا اينكه اين

هامش
( 1 ) - ابن اياس ، صفحات لم تنشر من بدائع الزهور ، ص 66 .
( 2 ) - ابن اياس ، صفحات لم تنشرمن بدائع الزهور ، ص 76 - 77 .
( 3 ) - جزيرهء اروى ياجزيرهء ميانى ، دروسط رود نيل بين بولاق وجزيرهء روضه وخشكى جيزه قرار دارد كه حدود سال 700 قمرى ( 1300 ميلادى ) آب آن منطقه خشكيد وامروز به نام الجزيره وياجزيرهء زمالك معروف است ، به ( عبدالرّحمان زكى ، موسوعة مدينة القاهرة ، ص 94 ) مراجعه شود .
( 4 ) - اميرژاك پسر غير قانونى شاه قبرس ، جان دوم دى لوزينانnangisul , ed IInaeJبود و پس ازدرگذشت اين پادشاه در سال 1458 ميلادى ، دختر قانونى او شارلوت كه به ازدواج پسر عموى خود لويس دى سافوى درآمده و وى را در مسأله كشور دارى با ژاك شركت داده بود ، زمام امور را به دست گرفت و برادرش ژاكseugcaJبراى يارى خواستن از پادشاه مصر اينال كه درخواست وى را پذيرفته و او را به فرمانروايى قبرس گماشته بود ، ناگزير از مسافرت به مصر گرديد و از آن پس به نام ژاكdratabel IIsugcaJمعروف شد ( 1460 - 1473 ميلادى ) ، به ابن اياس ، صفحات لم تنشر من بدائع الزهور ، ص 65 ، حاشيهء 4 ، تحقيق محمد مصطفى ( قاهره 1951 م ) مراجعه كنيد .