تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 21

مساهمون:

ص٢١

منطقه و همچنين چسب مورد نياز كشتيها كه از روغن برخى از درختان اين منطقه ساخته مىشد ، بوده باشد ، ادريسى تصريح كرده است كه صنعت توليد چسب در نواحى طرابلس غرب درمكانى به نام « لك » رايج بوده است . امّا در خصوص چوبهاى آناتولى ابن بطوطه ( قرن 14 ميلادى ) درگفتهء خود پيرامون شهر علايا واقع در ساحل آناتولى ، آورده است كه اين شهر داراى چوبهاى فراوانى بوده كه به اسكندريه و دمياط و از آنجا به ساير شهرهاى مصر حمل مىشده است . « 1 » همچنين از گفتهء ابن اياس برداشت مىشود كه دردوران حكومت مماليك ( چركسىها ) رسم بر اين بود كه عدّه‌اى از فرماندهان وسربازان براى تهيّه چوبهاى مورد نياز باكشتى به منطقه‌اى به نام « جون » بيرون مىرفته اند . به گمان قوى منظور از جون دراينجا شهرى است درقسمت خشكى كشور تركيه واقع درساحل درياى مديترانه درآناتولى ، زيرا بنا به گفته ابن اياس دراين زمينه : سلطان قايتباى درسال 883 هجرى ( 1478 م ) ، امير وردبش طاهرى را مأمور كرد كه براى تهيّه چوب رهسپار جون شود وگروهى از لشكريان را باوى فرستاد و به آنان دستور داد كه وارد قبرس شده و از مردم آن سامان ماليات بگيرند و از آنجا براى تهيّهء چوب طبق معمول به جون بروند . » « 2 » همچنين جمهورى ونيز

aicenev
، مصر را از حيث چوب وموادّ مورد نياز كشتى سازى تأمين مىكرد . ازاين رو درتمام قراردادهاى بازرگانى كه بين مصر وكشورهاى صادر كنندهء چوب بسته مى شد ، ملاحظه مىكنيم كه مصر پيوسته بر درخواست چوب أرز وكاج وآهن وچسب و ديگر موادى كه صنعت كشتىسازى ولنگرگاهها بر آن متّكى بود ، تأكيد وتصريح كرده است . بعضى اوقات اين دولتهاى مسيحى ، زير فشار صليبىها وبيزانسىها ناگزير مىشدند كه
هامش
( 1 ) - همان مدرك ، ق 2 ، ص 608 .
( 2 ) - ابن اياس بدائع الزهور ، ج 1 ، ص 157 .