سواران كه از اهانت ژرار به جوش آمده بودند ؛ به لشكريان مماليك حمله كردند ، ولى آنان از اين حمله با شجاعت استقبال كردند و ميدان جنگ به كشتارگاه تبديل شد و سرهاى جيمز مايللى و پيشواى ميهماننوازان هر دو بر زمين افتاد . در اندك زمانى همهء سواران ميهماننوازان به قتل رسيدند ، مگر سه تن كه يكى از آنها خود ژرار پيشواى پاسداران معبد بود كه با زخمهاى فراوان خود گريزان به ناصره بازگشتند . يكى از آن سه تن در صدد يافتن باليان برآمد . اما شواليههاى آزاد به اسارت درآمدند . آن دسته از ساكنان ناصره هم كه به وعدهء ژرار مبنى بر رسيدن به غنيمت به ميدان جنگ آمده بودند به محاصره درآمده و به اسارت رفتند .
باليان در ناصره به ژرار پيوست ؛ و پيش از آن پيغام فرستاد و از همسرش خواست كه همهء شواليهها را بسيج كند . وى كوشيد تا ژرار را قانع كند كه به طبريه برود ، اما ژرار به بهانهء زخمهاى بسيار بدش پوزش خواست . آنگاه باليان به همراه رئيس اسقفها به طبريه رفت . در آنجا ريموند از شدت اين واقعهء غمانگيز كه تصميم خود را سبب اصلى آن مىپنداشت ، سخت مبهوت گشته بود . از اين رو با طيب خاطر ميانجيگرى باليان را پذيرفت و پيمان خود را با صلاحالدين نقض شده اعلام كرد . او با شتاب خود را به بيتالمقدس رساند و مراتب سرسپردگى خويش را به گى اعلام كرد . اما گى به خاطر خطاهايى كه از وى سر زد از او انتقام نگرفت ، بلكه به گرمى و صداقت از او استقبال كرد ؛ و ريموند از كارى كه انجام داده و از شيوهء تاجگذارى خود پوزش خواست ؛ و مملكت بار ديگر يكپارچگى خود را بازيافت .
صليبيها خود را براى جنگ آماده كردند و نيروهاى خود را در عكا گرد آوردند . پاسداران معبد و شهسواران در صدد گرفتن انتقام كشتار « كرسون » برآمدند و هر آنچه شواليه در اختيار داشتند بسيج كردند و تنها شمار اندكى را براى نگهدارى دژهايى كه به آنها سپرده شده بود باقى گذاشتند . ريمون باليان را نزد بوهمند ، امير انطاكيه ، براى درخواست كمك فرستاد . وى بسيار متأثر شد و وعده داد كه فوجى از نيروهاى خود را زير فرمان بالدوين ابلينى اعزام كند و پسرش را فرستاد تا به ريموند ، كنت طرابلس ، بپيوندد .
هنوز ماه ژوئن سال 1187 م به پايان نرسيده بود كه 1200 تن سوار با سلاح كامل در لشكرگاه صليبيها واقع در مقابل عكا گرد آمدند . علاوه بر اينها شمار زيادى چابك سوار محلى مشهور به تركوپول و حدود ده هزار نيروى پياده نيز آمادهء كارزار شدند . از كشيش
روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 83
مساهمون: عبدالحسين بينش
ص٨٣