وى ( پادشاه ) برترى داشت . باليان از پادشاه درخواست كرد تا وى را براى گفت و گو نزد ريموند بفرستد . اما اين تلاش به شكست انجاميد و ريموند به اتحاد خود با مسلمانان پايبند باقى ماند . « 1 »
3 . نبرد حطين
باليان از اينكه بتواند ريموند ، كنت طرابلس ، را قانع كند تا از همپيمانى با صلاحالدين صرفنظر كند ، نوميد نبود . او پادشاه گى را براى چنين كارى راضى ساخته بود . سپس تشكيل هيئتى براى رفتن به طبريه براى مقابله با ريموند به انجام رسيد . ولى در همان حال كه هيئت در راه بودند ، كنت ريموند در طبريه از فرستادهء مسلمانان بانياس استقبال مىكرد . زيرا افضل - پسر كوچك صلاحالدين و فرمانده پادگان بانياس - از پدرش فرمانى دريافت داشت كه نيرويى را براى شناسايى به فلسطين بفرستد ؛ و او چنين مصلحت ديد كه براى عبور نيروهايش از اراضى كنت ، در الجليل ، كسب اجازه كند .
نظر به اينكه ريموند با صلاحالدين پيمان ويژهاى بسته بود ، نمىتوانست چنين درخواستى را نپذيرد ، ولى با مسلمانان شرط كرد كه بايد پس از طلوع آفتاب فردا از مرزها بگذرند و پيش از تاريك شدن هوا بازگردند و از رساندن زيان به شهرها و روستاهاى مسير راه خوددارى ورزند .
سپس ريموند به دو تن از نيروهايش مأموريت داد تا در تيولهاى وى بگردند و با ساكنان آنجا هشدار دهند كه در طول روز همراه گلههاى گوسفند و ستوران خود در درون دژها بمانند و بيم به خود راه ندهند .
هامش
( 1 ) . ريموند از پذيرش دعوت به اتحاد باليان سر باز زد و اعلام كرد تنها در صورتى كه بيروت به او بازپس داده شود حاضر است از پادشاه گى فرمان ببرد . گى اعتقاد داشت اين بها سنگين است و پيشنهاد ريموند را رد كرد . وقتى بار ديگر خبر آمد كه صلاحالدين آمادهء جنگ مىشود ، باليان براى اتحاد ريموند با پادشاه وارد گفت و گو شد و به او گفت : « با كشته شدن بالدوين ، رئيس رمله ، بهترين قهرمانان خود را از دست دادى » - و منظور وى از اين سخن افتخار به برادرش بود - « اگر از مساعدت و خيرخواهى كنت ريموند هم محروم گردى ، كار تو تمام است » . از آنجا كه باب روز شد كه پادشاه گى با هر كس كه با وى درشت سخن بگويد موافقت مىكند ، به باليان اجازه داد كه همراه ژوزياس ، رئيس اسقفهاى صور و رئيس شهسواران و ميهماننوازان ، بار ديگر براى سفارت به طبريه برود ؛ و رئيس ميهماننوازان سرسختترين دشمن ريموند ، ناگزير بايد در هر توافق صلحآميزى شركت مىجست . به اين ترتيب فرستادگان پادشاه در روز 29 نيسان - آوريل - سال 1187 م ، به همراهى ده تن از شهسواران براى گفت و گو و صلح با ريموند رهسپار گشتند .