به اين ترتيب جزيره زير فرمان پادشاه انگلستان ، « ريچارد » درآمد . اما اندكى بعد آشوبها موجب نابودى قبرس گرديد . ريچارد جزيره را به يكى از فرقههاى دينى « پاسبانان معبد » فروخت و آنان در سال بعد ( 1192 م ) ، آن را به پادشاه « گى » فروختند . در دورهء اقدام مسلمانان براى آزادى سرزمينهاى اسلامى و بيرون راندن پادشاهان فرنگى ، جزيرهء قبرس به صورت پايگاه همهء تحركات درآمد . آن هم نه نسبت به مهاجران غربى كه تنها براى اقامت در اين جزيرهء دلگشا مىآمدند ، بلكه براى بارونهايى كه در فلسطين حكومت داشتند و از اقطاعها و امارتهاى خود جدا افتاده بودند و پيمودن دريا براى رسيدن به قلمروشان دشوار بود .
هنگام نزديكى خطر و ارادهء سران غرب براى گذر از دريا به منظور جنگ در راه صليب بر اهميت استراتژيك قبرس براى شرق فرنگ افزوده مىگشت . از اين رو مقرر شد كه قبرس به قوانين حاكم بر مملكت بيتالمقدس و سازماندهى كليسا و برپايى اسقفنشينها در نيكوزيا ، بافوس ، فاماگوستاو ليماسول پايبند باشد و براى بايگانى پروندهها و اسناد ، جايى در قبرس ايجاد گردد .
در سال 1198 م استقلال مملكت قبرس به رسميت شناخته شد و تلاشهايى براى يكپارچهسازى دو مملكت بيتالمقدس و قبرس انجام گرديد . اما پادشاه قبرس اين وحدت را نپذيرفت ، چرا كه در اين صورت كشورش هزينههاى بيتالمقدس را نيز بايد مىپرداخت .
قبرس به مركز درگيرى ميان ممالك غربى ، كه براى تسلط بر جزيره با يكديگر به رقابت پرداختند ، درآمد . سرزمين جزيره شاهد درگيريهاى خونين و آشوبهايى مهيج بود و ميان قدرتهاى بزرگ دست به دست مىشد .
قبرس پايگاه لويى نهم بود كه حملهء صليبى سال 1248 م را بر ضد مصر رهبر كرد . او در 17 سپتامبر سال 1248 م به جزيره رسيد و در آنجا اقامت گزيد . پادشاه قبرس مأموريت يافته بود كه به مغولان بر ضد مسلمانان كمك كند .
اردوكشى فرانسويها در قبرس يك سال كامل به طول انجاميد زيرا آنان حركت خود را براى حمله به مصر در مه سال 1249 م از سر گرفتند . در اين مدت صليبيها هر چه در توان داشتند براى تسلط بر مصر بسيج كردند . پس از نابودى نيروهاى صليبى در « المنصوره » ناوگانهايشان به فرماندهى پيزائيها و جنواييها به پايگاههاى خود بازگشتند .
روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 252
مساهمون: عبدالحسين بينش
ص٢٥٢