روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 253

در سال 1263 م پادشاه « هيو » حكومت قبرس را به دست گرفت و در دوران او دو مملكت قبرس و عكا متحد گرديد و مملكت قبرس مسئول پشتيبانى از عكا ، آخرين دژ صليبيها در مشرق اسلامى شد . به اين ترتيب هنگامى كه ظاهر بايبرس در سال 1265 م آمادهء حمله به عكا گشت ، پادشاه قبرس به عكا كمك فرستاد . خود او نيز براى فرماندهى حمله به الجليل به عكا رفت ، اما شكست خورد . پس از بروز تحول چشمگير در جنگهاى زمينى بايبرس بر ضد صليبيها در شام ، وى با شنيدن اين كه پادشاه قبرس عكا را به مقصد قلمرو خود ترك گفته ناوگانى متشكل از هفده كشتى را براى حمله به قبرس اعزام داشت . ناوگانهايش ناگهانى در مقابل ليماسول آشكار شدند . به رغم دست نيافتن به نتايجى قطعى و وارد آمدن زيانهاى سنگينى بر نيروى درياى مصر ، اين عمليات ثابت كرد كه اوضاع به طور كامل به سود مسلمانان تغيير يافته است . پس از آزادسازى عكا در 1291 م و خروج هميشگى صليبيها از فلسطين « مملكت قبرس تنها حكومت مسيحى بود كه اهتمام خود به سرزمين مقدس را چند برابر كرد . چندين نسل بعد از پادشاهانى كه در نيكوزيا جشن تاجگذارى حكومت بر قبرس را برپا مىكردند ، مىكوشيدند تا در فاموگوستا ، نزديك‌ترين شهر به مملكت از دست رفتهء خود ، تاج بيت‌المقدس را نيز بر سر بگذارند . علاوه بر اين ساحل سوريه نيز براى قبرس از اهميت استراتژيك فراوان برخوردار بود . از اين رو ملك الاشرف ، خليل ( آزادكننده عكا ) ، تصميم به فتح قبرس گرفت . او فرمان ساخت صد كشتى را صادر كرد و پيوسته ندا مىداد « قبرس ، قبرس ، قبرس » ، اما تهديد مغولان او را از اجراى اهدافش باز داشت » . « 1 » چون پطرس يكم در قبرس به حكومت رسيد ( سال 1359 م ) ، همهء همت خويش را براى آفريدن حماسه‌اى جديد به منظور برپايى جنگى صليبى صرف كرد . اودر نهايت توانست نيروى عظيمى را از سراسر اروپا بسيج و سازماندهى كند . 108 كشتى قبرسى و چند كشتى ديگر كه مجموع آنها به بيش از 165 كشتى از انواع گوناگون مىرسيد وظيفهء حمل نيروها را بر عهده داشت . فرماندهى اين نيروها با خود پادشاه قبرس بود ؛ كه در 9 اكتبر 1365 م به اسكندريه رسيدند . با آنكه اين حمله بيش از چند روز و كمتر از يك هفته به طول نينجاميد ، چنان در اسكندريه نابود شد كه شرح آن امكان‌پذير نيست .