روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 226

پيشروى كرد « 1 » و آن را به محاصره درآورد اما به دليل كمى آذوقه ناچار گرديد در 15 تشرين اول ( اكتبر ) دست از محاصره بردارد . از آنجا كه صحنه‌هاى عملياتى تنها به درياى مديترانه محدود گرديد و راه جنگهاى غافلگيرانه تنها اين منطقه بود ، سلطان سليمان اهتمام به منبع اين خطر را در اولويت كار خويش قرار داد . او خيرالدين بارباروسا - ريش قرمز - را فراخواند و او را به عنوان درياسالار خويش تعيين كرد و با هزار سرباز ترك مجهز ساخت . خيرالدين در شكل‌گيرى قدرت عثمانى نقش قاطعى ايفا كرد و در همان حال از مغرب اسلامى در مقابل حمله‌هاى اسپانيائيها و فرانسويها كه مسلمانان را از اندلس بيرون رانده ( 1492 م ) و پايگاههاى اسلامى را در مغرب مورد حمله قرار مىدادند ، حمايت كرد . غرب اين خطر را دريافت و معلوم شد كه هدف اين خطر جمهورى قبرس است . در نتيجه قبرسيها با اعزام هيئتى خواستار پشتيبانى غرب گرديدند . در اين دوران ناوگان ونيزيها در سواحل كريت يا اقريطش در رفت و آمد بود . پاپ پولس پنجم و فيليپ دوم پادشاه اسپانيا متقاعد شدند و ناوگانهاى خويش را در مه سال 1571 م گسيل داشتند . ناوگانهاى متحدين در بندر مسينا گرد آمدند و به فرماندهى دون جوان ، پادشاه اتريش به تعقيب ناوگان عثمانى پرداختند . ناوگان عثمانى در خليج لبانتى ( ناوباكتوس قديم در دهانهء خليج كورنتوس ) سرگرم پاسدارى بود و نيرويى متشكل از چهل كشتى جنگى به فرماندهى پاشاى الجزاير آن را پشتيبانى مىكرد . جنگ در 7 اكتبر 1571 م درگرفت و ناوگانهاى متحد موفق شدند زيانهاى سنگينى به ناوگان عثمانى وارد آورند . پس از آن امپراتورى عثمانى گرفتار پراكندگى داخلى گرديد و شورشهاى داخلى شعله‌ور شد . بزرگ‌ترين اين شورشها ، شورش جان بلاط ، « جنبلاط » - كُرد - در سوريه و انقلاب فخرالدين معنى - دَرْزى - در لبنان بود كه انقلاب او از سال 1603 م تا سال 1635 م ادامه يافت . اين شورشها با آشفتگى حكومت مركزى همراه گرديد كه طى آن سلطان ابراهيم در 8 آگوست سال 1648 م