تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 205

مساهمون:

ص٢٠٥

بلغار و آلبانيائيها ( ارنائوط ) برخوردار بودند در ميدان پرندگان سياه ( قوسوه ) يعنى سرچشمهء سه رودخانهء ايبار و فارادار ، اووارادار و درينه درگير شدند . فرماندهى عثمانيها اين بار با خود مراد بود . و فرزندانش يزيد و يعقوب و اميران صاروخان ، منتشا ، آيدين و حميد او را همراهى مىكردند . نبردى سخت درگرفت و دو گروه بارها براى به دست‌گيرى پرچم پيروزى به جان هم افتادند . مراد خود در اين جنگ كشته شد . « 1 » اما عثمانيها بلافاصله پادشاه صرب « لازار » را به اسارت گرفته و طبق فرمان سلطان در حال احتضار ، سر او و دوستانش را در برابر چشم خانواده‌هايشان سر بريدند . سلطان بايزيد كه فرماندهى جناح چپ را بر عهده داشت نيروها را هدايت و تجديد سازمان كرد و در نهايت بر صربها پيروز گشت . بايزيد بلافاصله فتوحات را دنبال كرد . او در سال 1390 م شهر الاشهر آخرين متصرفات بيزانسيها در آسياى صغير را به تصرف درآورد و سه سال بعد بلغارها را به طور كامل زير فرمان خويش درآورد .

ب . وضعيت در جبههء غرب

چون عكا به دست مسلمانان افتاد و اخراج صليبيها از سرزمين شام كامل گشت ، پادشاهان و فرماندهان اروپا غرق در اختلافات داخلى و سرگرم امور مربوط به افراد و گروهها بودند و هيچ عكس العمل تندى نشان ندادند . به خوبى روشن شد كه اروپا ديگر مانند دو سدهء پيش توان انگيزش احساسات عمومى را براى جنگى صليبى ندارد . حتى خود پاپ قدرت بازگرداندن منزلت از دست رفته را نداشت . پاپ نيكلاى چهارم درصدد انگيزش پادشاهان و اميران برآمد . اما هيچ كس آمادگى پذيرش دعوت وى را نداشت . مگر پادشاهان قبرس ، ارمنستان و امپراتور روم ( بيزانسيها ) كه با توجه به ارتباطشان با مشرق ، اما وضعيت اينان به گونه‌اى بود كه توان رويارويى مستقيم با خشم مسلمانان را نداشتند . به ويژه آنكه مصر در
هامش
( 1 ) . روايات تاريخى دربارهء كشته شدن سلطان مراد در نبرد ميدان پرندگان سياه - قرسوه مختلف است . در منابع تركىآمده است كه جنگجويى صرب به نام « فيلوچ » زخمى شده و در ميدان افتاده بود . همين كه سلطان به او نزديك شد حمله كرد و با وارد ساختن چند ضربهء كارى او را از پا درآورد . اما منابع صرب بر اين پندارند كه دوازده مرد كه بر قتل وى همپيمان شده بودند در ميان خيمه‌اش با خنجر او را كشتند .