مراد يكم پس از حل اختلافات داخلى و تحكيم قدرت خويش شبه جزيرهء بالكان را وجههء همت قرار داد . در بالكان شمار بسيارى از حكمرانان كوچك بر سر قدرت پيوسته در حال منازعه و حذف يكديگر بودند . اختلاف و پراكندگى اسلاوهاى بالكان به دولت عثمانى فرصت داد كه به آسانى قلمرو آنها را تصرف كند .
صربها به فرماندهى ووكاجين در سال 1371 م عثمانيها را مورد حمله قرار دادند . اما حاجى ايل بيگى آنان را در نزديكى جرمن بر سواحل رودخانهء مريج به سختى شكست داد ؛ و صربها متصرفاتشان را در مقدونيه از دست دادند .
سپس عثمانيها صوفيه و نيش را تصرف كردند ( 1385 - 1386 م ) . خيرالدين پاشا فتح مقدونيه را از گاليپولى تكميل كرد ( او در سال 1385 م جامع كبير - اسكى جامع - را ساخت ) .
آنگاه بر سارابوو چيره شدند و از آنجا سالونيك را گشودند .
قيصر بلغارستان « چچمان سوم » و برادرش سراسمير ساكن « ودين » در سال 1364 م ، امپراتورى پدرشان ، الكساندر ، را ميان خود تقسيم كردند و او با مراد پيوند مصاهرت برقرار كردند . اما اندكى بعد با پيشروى مراد در بالكان چچمان بيمناك شد و با صربها و بچناكها همپيمان گرديد .
در سال 87 1 م ، فرمانده ترك « لاله شاهين » در « بلوچنك » با نيروهاى متحد درگير شد ؛ كه به سختى شكست خورد و سپاهش در معرض نابودى كامل قرار گرفت .
در سال 1388 م على پاشا ، پسر قره خليل جاندرلى ، با سپاهى عظيم درصدد گرفتن انتقام شكست عثمانيها در بالكان برآمد . او با سى هزار تن از نيروهاى خويش از تنگهء « نادر » عبور كرد و پس از تصرف شهرهاى ترنوه و چملا ، قيصر چچمان را در نيكوپوليس بر ساحل رودخانهء دانوب به محاصره درآورد . چچمان به تركها پيشنهاد صلح داد ، با اين شرط كه به آنان جزيه بپردازد و به نفع آنان از سلستره دست بكشد . اما او خود صلح را نقض كرد و تركها بار ديگر او را در نيكوپوليس به محاصره درآوردند و به تسليم بدون قيد و شرط وادار ساختند ، اما خودش را زنده گذاشتند و تاج و تختش را از وى نستاندند .
در سال بعد پيمان بزرگ ديگرى بر ضد عثمانيها تشكيل گرديد . عثمانيها در روز 15 حزيران ( ژوئن ) 1389 م با نيروهاى صرب كه از پشتيبانى سربازان بيشترى از بچناك ، مجار ،
روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 204
مساهمون: عبدالحسين بينش
ص٢٠٤