سخنان وى تأثيرگذار بود و فرنگيها از همكارى نظامى خوددارى ورزيدند . ولى به قطز وعده دادند كه اجازه مىدهند نيروهاى وى از قلمروشان بگذرند ؛ و آذوقه لازم براى سپاه مسلمانان را تأمين خواهند كرد .
قطز فرماندهى سپاه مسلمانان را در ماه آگوست خود به عهده گرفت و آن را در امتداد راه ساحلى به حركت درآورد تا به شهر عكا رسيد ؛ و چند روزى را در باغهاى وسيع بيرون عكا اردو زد . صليبيها به اعتبار اينكه مسلمانان ميهمان مملكت عكا هستند از فرماندهان ارتش دعوت كردند تا از شهر ديدن كنند . از جمله كسانى كه از شهر ديدن كردند بايبرس بود كه با مشاهدهء ضعف محافظان شهر ، در بازگشت به اردوگاه پيشنهاد حملهء ناگهانى به عكا را ارائه داد . اما قطز براى خيانت به كسانى كه به تازگى با او همپيمانشده بودند تمايلى نداشت . گويى دوست نداشت كه پيش از نهايى كردن كار مغولان صليبيها را تحريك كند او با اين كار عقبه سپاه خود را از هر عمل خصمانه ايمن داشت . ديدار شمار زياد مسلمانان از عكا فرنگيان را به وحشت انداخت . اما پس از وعده قطز مبنى بر اينكه هرچه از اسبهاى مغولان به چنگ آورد به قيمت ارزان به آنها خواهد فروخت ، اعتماد به نفس خود را بازيافتند .
در عكا قطز خبردار شد كه كيدبوقا از رود اردن گذشته و به سوى الجليل شرقى پيش رفته است . او بلافاصله سپاه خويش را - با گذر از ناصره - به سوى جنوب شرقى هدايت كرد ؛ و در 2 سپتامبر سال 1260 م به عين جالوت رسيد ؛ درست همان جايى كه سپاه صليبى در سال 1183 م صلاحالدين را به مبارزه دعوت كرده بود .
بامداد روز بعد سپاه مغول همراه يگانهاى كَرْجى و ارمنى پيش تاخت . كيدبوقا نياز به نيروى شناسايى داشت ، در حالى كه ساكنان محلى با او همكارى نمىكردند . از حضور سپاه اسلامى در نزديكى خود بىخبر بود . قطز نيروهايش را سازمان داد . بخش اعظم نيروهاى او در تپههاى مجاور كمين كردند و تنها جلوداران سپاه به فرماندهى بايبرس در مقابل مغولان ظاهر گشتند . كيدبوقا به كمين افتاد چون او كل نيروى خود را براى نابودى نيروهاى مقابل خود متمركز ساخت . بايبرس نيز پس از آنكه از سوى كيدبوقا سخت مورد تعقيب قرار گرفت به تپهها بازگشت و اندكى بعد سپاه مغولى به طور كامل به محاصره درآمد . كيدبوقا با شجاعت جنگيد و توانست صفوف نيروهاى اسلامى را بشكافد . اما قطز مداخله نمود و بار ديگر نيروها را تجديد سازمان كرد و ساعتى چند نگذشته بود كه اوضاع به سود مسلمانان تغيير يافت .
روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 165
مساهمون: عبدالحسين بينش
ص١٦٥