4 - انجام تكاليف دينى مستلزم داشتن حجت شرعى و عقلى معتبر است . فرض عدم امكان شناخت دين ، راه تحصيل حجّت شرعى و عقلى را بر بندگان خدا مسدود مىكند . در نتيجه ، باورها ، كردارها و اعمال مؤمنان ، فاقد حجت شرعى و مشروعيت دينى و الهى مىشود . 5 - روش آموزى و قاعده‌گذارى پيشوايان معصوم ( ع ) براى فهم درست متون دينى و جلوگيرى از كج‌فهمى و فهم‌هاى غير واقعى ، مانند ارجاع متشابهات قرآنى و روايى به محكمات آنها ، عرضهء روايات بر قرآن و نيز سيرهء رهبران دينى بر مطالعه روشمند متون دينى همچنين سيره عملى و ارتكاز ذهنى مسلمانان ، گواه بر امكان فهم دين است . 6 - نهى و نكوهش شديد از تفسير به رأى و بدون ضابطه از متون دينى در روايات معصومين ( ع ) « 1 » ، گواه روشن ديگرى بر امكان فهم دين و كسب معرفت دينى است .

اكنون كه روشن شد فهم دين ممكن و بلكه ضرورى است ، بايد ديد راه يا راه‌هاى فهم دين و دستيابى به معرفت دينى معتبر چيست ؟ در پاسخ بايد گفت متون دينى و قرآنى هم به دليل زبان به كار گرفته شده در آنكه به تصريح خود قرآن « عربى مبين » « 2 » ، ( يعنى محاوره‌اى و عرف عقلايى رايج ميان عموم مردم و قابل فهم براى آنها ) است و هم به لحاظ معنايى كه داراى مراتب متعدد مىباشد ، براى عموم مردم با هر سطح فكرى و فرهنگى به فراخور درك و فهم آنها قابل ادراك و فهم است . ولى فهم روشمند و متخصّصانه از متون دينى كه ما درصدد اثبات آن هستيم و داراى اعتبار دينى و حجت شرعى مىباشد ، تنها در توان عالمان و مجتهدان ژرف‌نگرى است كه قادرند از راهكارهاى درست آن وارد شوند و به شناخت و فهم تخصصى دين دست يازند .