انديشه هاى اسلامى در بستر تاريخ (فارسى) — صفحة 36

او را به سخن گفتن وادارد ! به همين دليل فهم دين ، صد در صد به پيش‌فرض‌ها و آگاهىهاى برون دينى مفسر متون برمىگردد و در ارتباط كامل با علوم ديگر است ؛ و ادعاهاى ديگر از اين قبيل . « 1 » گرچه در اينجا و در حجم يك درس نمىتوان همه جهات نظريه مزبور را طرح و مورد نقد و بررسى قرار داد ، « 2 » ولى درباره دو مسئله مهم مربوط به معرفت دينى يعنى امكان يا عدم امكان شناخت دين و راههاى شناخت دين سخن خواهيم گفت . پيش از هر چيز بايد به ريشه و پيشينه اين‌گونه مباحث اشاره‌اى كوتاه بشود ، و اينكه اين گونه ادعاها دربارهء معرفت دينى از كجا ناشى مىشود ؟ اين‌گونه تفسير دين و فهم متون دينى ، رهاورد تفسير هرمنوتيكى « 3 » از دين بوده و براساس نظريه « پلوراليسم قرايى » ( تكثر قرائت دينى ) و مشروع دانستن هر نوع برداشت و قرائت از دين و ضابطه‌مند نبودن فهم دين مىباشد و نوع افراطى و پيشرفته هرمنوتيك فلسفى مىباشد كه توسط برخى پژوهشگران غربى نظير شلاير ماخر ، گادامر ، پوپر و ريكور مطرح شده و از آن براى تفسير متون مقدس مسيحى ( انا جيل اربعه و . . . ) كه متونى دست نوشته ، غير وحيانى ( مراد وحى به آن معنايى كه ما درباره قرآن قائليم ) و تحريف شده است ، استفاده كرده‌اند و در واقع راه نجاتى براى جلوگيرى از افول و مرگ تدريجى كتاب مقدس آنان است كه نه پيام روشنى دارد و نه از اعتبار وحيانى - آن‌گونه كه قرآن كريم دارا است - برخوردار است .