آلوسى و « فتح القدير » متعلق به محمد بن على بن عبداللَّه شوكانى به چشم مىخورد . از ميان مؤلفان اين تفاسير معتبر شش نفر ايرانى است . چنان كه گذشت ، در اين خدمت گرانبها به اسلام نيز غلبه با ايرانيان است و آنان از همه مسلمانان ديگر بيشتر شور و نشاط و ايمان و اخلاص نشان دادهاند « 1 » .
فقه
از علوم اسلامى ، كه براى درك و استنباط احكام و قوانين اسلامى از منابع اصيل تدوين يافته ، دانش فقه است . « فقه » در لغت به معناى فهم عميق است « 2 » ؛ اما كلمهء فقه استنباطى يا فقه الأحكام عبارت است از يك فهم دقيق و استنباط عميق مقررات عملى اسلام از منابع و مدارك مربوطه « 3 » . اين علم از زمان امام على ( ع ) و حتى زمان پيامبر ( ص ) وجود داشته است « 4 » ؛ اما شروع حيات واقعى آن بعد از غيبت صغرى ( 260 هجرى ) است .
نقش ايرانيان در گسترش فقه اسلامى
اين علم از ابتدا بين شيعه و سنّى وجود داشته است و تأثير ايرانيان در علم فقه چه در بين شيعيان و چه در بين اهل سنّت بسيار عميق بوده است . طبق نظر كارشناسان ، ادوار فقه به نه دوره تقسيم مىشود :
دورهء اوّل : عصر تفسير و تبيين ؛ يعنى دورهء ائمه ( ع ) از رحلت پيامبر ( ص ) تا پايان غيبت كبرى 329 ه . در اين دوره مرجع اصلى احكام شرعى و فقه و اجتهاد امامان بودند .
دورهء دوم : عصر محدّثان ؛ يعنى كلينى ، صدوق ، از اواسط نيمهء قرن اوّل تا قرن چهارم هجرى .
دوره سوم : عصر آغاز اجتهاد ؛ يعنى ابىعقيل عمّانى ، ابن جنبيد اسكافى و سيد مرتضى ، حدود آغاز غيبت صغرى .
هامش
( 1 ) . ر . ك . مرتضى مطهرى ، پيشين ، ص 398 - 411 . ( با تلخيص ) .
( 2 ) . مرتضى مطهرى ، آشنايى با علوم اسلامى بخش فقه ( سه جلدى ) ، ج اول ص 249 - 250 .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . ابوالقاسم گرجى ، تاريخچهء فقه و فقها ص 20 ؛ مطهرى ، مجموعهء آثار ، ج 14 ، ص 439 .