ارتباط تنگاتنگ علم شيمى با علوم ديگر باعث شد ايرانيان تحقيقات بسيارى در اين حوزه انجام دهند و علم شيمى را از شيوه سنتى خويش ( كيمياگرى ) خارج سازند . مشهورترين شيميدان مسلمان ايرانى « جابر بن حيان توسى » است كه از او با عنوان « پدر علم شيمى » ياد مىكنند . جابر در مكتب امام جعفر صادق ( ع ) تعليم ديده و ارادت فراوانى به حضرت داشته است . از وى آثار ارزنده‌اى در رشته‌هاى گوناگون به خصوص علم شيمى بر جاى مانده است . « 2 » با ظهور جابر بن حيان ، كيميا نزد مسلمانان از صورت صنعت زر خرافى به صورت دانش تجربى آزمايشگاهى درآمد . وى آزمايشهاى گوناگونى در حيطه علم شيمى انجام داد و بسيارى از عناصر شيميايى را كشف نمود . « 3 » از ديگر شيمىدانهاى برجسته تاريخ اسلامى حكيم محمد بن زكرياى رازى است كه علاوه بر پزشكى در علم شيمى نيز صاحب نظر بوده و نوآوريهاى فراوانى داشته است . رازى در كتاب « سرّ الاسرار » نتايج آزمايشهاى بسيارى از شيمى را بيان مىكند كه مىتوان آنها را با اشكال معادل آن در شيمى جديد همچون تقطير ، تكليس ، تبلور و . . . مطابقت داد . او در اين كتاب بسيارى از آلات شيمى را شرح داده كه تا زمان حاضر مورد استفاده قرار مىگيرند . كشف بسيارى از مواد شيميايى از جمله الكل را به رازى نسبت مىدهند . « 4 »