همگان روشن است . آيةاللّه حائرى در طول عمر با بركت خود علاوه بر تأسيس حوزه ، تربيت علما و دانشجويان ، خدمات ديگرى نيز به جامعهء اسلامى كرد : تأسيس بيمارستان فاطمى قم ، احداث قبرستان نو ، تعمير مدارس علمى از جمله مدرسهء « دارالشفا » ، بناء طبقهء فوقانى مدرسهء فيضيه ، تأسيس كتابخانهء مدرسهء فيضيه و . . . از جملهء آنهاست . « 1 » فقيه نامبرده همواره در فكر فقرا و مشكلات اجتماعى مسلمانان بود . از احوال بينوايان جويا مىشد به درماندگان كمك مىكرد و در هنگامه‌هاى سخت از آنان دستگيرى مىنمود . « 2 »

همچنان كه قبلًا اشاره شد مرجعيت آيةاللّه حائرى و تأسيس حوزهء علميه قم ، مصادف بود با روى كار آمدن رضاخان و توطئه‌هاى وى عليه اسلام ، از جمله برداشتن حجاب بانوان . آيةاللّه حائرى پس از اطلاع از اين توطئهء خائنانه ، در مقابل رضاخان بپاخاست و به قدرى از اين موضوع نگران شد كه گفت : « تا پاى جان بايد ايستاد و من مىايستم . ناموس است ، حجاب است ، ضرورى دين و قرآن است . » « 3 » وى با اينكه از شرارت و رذالت رضاخان اطلاع داشت ، با كمال شجاعت ، تلگرافى به وى مخابره كرد و اين عمل را مخالفت صريح با مذهب و قانون اسلام دانست و او را از انجام اين گونه اعمال ضداسلامى برحذر داشت . « 4 » اين فقيه مبارز در برابر سياست متحدالشكل كردن لباس و برداشتن لباس روحانيون و هدم و تخريب مراكز دينى و حوزه‌هاى علميه ، ايستاد و با تدبيرى صحيح ، به مبارزهء منفى