بر محيط زندگى راويان حديث را مىدانست . با قرآن ، تفاسير و محيطى كه آيات قرآن در آنها نازل شده بود آشنايى داشت ، تاريخ اسلام را خوب مىدانست . و از مراحل رشد فقه آگاه بود و با توجه به اين ويژگىها از روشن بينى و سبك اجتهادى ويژه‌اى برخوردار بود . « 1 » آيةاللّه بروجردى از لحاظ اخلاقى ، فقيهى مهذب ، مخلص و پركار بود . بىتكلف زندگى مىكرد و به امور معنوى طلاب اهميت مىداد و با نصايح پدرانهء خود آنان را به تهذيب نفس تشويق مىكرد . و براى علم و علما ارزش زيادى قائل بود و به آنان احترام مىگذارد . « 2 » اين فقيه بزرگ هرگاه اسم معاد و لقاءاللّه را مىبرد ، گريه مىكرد و در موعظه‌هايى كه سر درس داشت ، بارها مىشد كه اشك در چشمانش حلقه مىزد . توسل نامبرده به اهل‌بيت پيامبر ( ص ) زياد بود و به حضرت اباعبداللّه الحسين ( ع ) عشق مىورزيد .

آيت‌اللّه بروجردى در طول عمر با بركت خود مبارزات زيادى با دشمنان اسلام كرد . وى در طرح مباحث اجتماعى اعتراض خود را به وضع غيراسلامى حاكم بر جامعهء آن روز ، نشان مىداد و شايستگى احكام اسلام را براى پياده شدن متذكر مىگرديد . « 3 » وى در راستاى پاسدارى از دستورات اسلام ، از حضرت آيت‌اللّه « حاج آقا حسين قمى » كه از دولت ، رفع ممانعت از حجاب ، عمل به موقوفات و منع فروش مشروبات الكلى را خواسته بود حمايت كرد و طى تلگرافى به دولت ، پشتيبانى خود را از نامبرده اعلان نمود . « 4 » اين فقيه مبارز در مقابل توطئه‌هاى استعمارى از جمله تغيير خط فارسى به لاتين و لايحهء اصلاحات اراضى ايستاد و در يكى از سخنانش فرمود : هدف اينان از تغيير خط ، دور كردن جامعهء ما از فرهنگ اسلامى است ؛ من تا زنده‌ام اجازه نمىدهم اين كار را عملى كنند به هر جا كه مىخواهد منتهى شود . « 5 » اين فرزند شايسته رسول اللّه صلىاللّه عليه و آله ، با درك صحيح و عميقى كه از دين