بودن طرف و پذيرش ولايت رسول خدا صلى الله عليه و آله و خاندان پاك آن حضرت و اعتراف به حقّ آنان از جملهء اين شرايط مىباشد كه در بيان امام هادى عليه السلام آمده است .
خلاصه
امامان معصوم عليه السلام انسانهاى كامل و برگزيدهء حق هستند كه براى هدايت جامعهء بشرى از سوى خدا تعيين شدهاند . آنان در پرتو بندگى خدا و برخوردارى از كمالات نفسانى به چنان مرتبه و منزلتى رسيدهاند كه دسترسى بدان منزلت براى ديگران ميسور نيست .
بر اين اساس ، كسى حق ندارد آنان را با ديگران مقايسه كند و در يك رديف قرار دهد ؛ چرا كه ايشان ستون دين و محور حقّ هستند و ديگران ، ريزه خوار نعمت وجود ايشان .
امام دهم عليه السلام به عنوان عضو اين خاندان نه تنها نزد خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله از منزلت و الا و موقعيّت ممتازى برخوردار بود كه گسترهء شخصيّت الهى و معنويش بر جهان مادّى تجلّى كرده و دانشمندان و صاحبنظران را به خضوع و خشوع در برابر خويش و اعتراف به فضل و مرتبت ملكوتىاش واداشته بود كه اعترافات ابن شهرآشوب و قطب راوندى از دانشمندان شيعه و ابن صبّاغ مالكى و محمّد بن طلحهء شافعى از صاحبنظران و نويسندگان اهل سنّت ، نمونهء آن است .
برخوردارى امام هادى عليه السلام از مقام « اصطفا » ، « عصمت » و « استجابت دعا » نشانههاى ديگرى بر شخصيّت معنوى و منزلت الهى اين امام همان نزد پروردگار است .
پرسش
1 . چگونه معصومين عليه السلام از نظر مقامات معنوى با ديگران سنخيّت ندارند ؟
2 . از ديدگاه اميرمؤمنان عليه السلام چرا كسى در خور مقايسه با اهلبيت عليه السلام نيست ؟
3 . مقام « اصطفا » چيست و چگونه امام هادى عليه السلام از آن برخوردار است ؟
4 . چگونه مقام « عصمت » بيانگر منزلت معنوى صاحب آن است ؟
تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — صفحة 29
مساهمون: على رفيعى
ص٢٩