درس ببست و يكم : فعّاليّتها و مبارزات امام هادى عليه السلام ( 3 )
ب - غير مشروع دانستن حكومت عباسيان
پيشواى دهم عليه السلام در مبارزات سياسى خود ، تنها به تبيين امامت خويش بسنده نكرد ؛ بلكه به موازات آن ، امامت حكمرانان عباسى را كه مصداق پيشوايان جور بودند ، نفى كرده ، آن را غير مشروع مىدانست و مسلمانان را از هر نوع كمك و همكارى با آنان - در غير موارد ضرورى - برحذر مىداشت .
« محمّد بن على عيسى » مىگويد : در نامهاى به امام هادى عليه السلام از كار كردن براى بنى عباس و اجرت گرفتن از آنان پرسيدم كه آيا از نظر شرعى رواست ؟ امام عليه السلام در پاسخ فرمود :
آن مقدار از همكارى كه به اجبار و زور صورت گرفته ، خداوند عذرپذير است ؛ ولى بجز آن ، ناروا و ناپسند است ؛ اندكش بهتر از فزونش مىباشد . . . .
در پاسخ امام عليه السلام نوشتم : انگيزهء من از همكارى با آنان ، يافتن راهى براى ضربه زدن به ايشان و شفاى دل است . امام عليه السلام پاسخ داد :
در اين صورت ، همكارى با ايشان نه تنها حرام نيست كه پاداش و ثواب نيز دارد . « 1 »
حمايت معنوى از نهضتهاى علويان
قيامها و نهضتهاى علويان در دوران امام هادى عليه السلام - كه پيش از اين به بعضى از آنها اشاره كرديم - در بيشتر موارد با انگيزهء مبارزه با دستگاه ستم عباسى و براندازى آن ، و جايگزين كردن نظام اسلامى به رهبرى فردى از خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله كه مقبول ومرضىّ
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 12 ، ص 137 ؛ معدن الحكمة ، ج 2 ، ص 241 .