تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — صفحة 211

( برخى ديگر از ) مردم ، ايشان را سرزنش مىكنند ، و اگر آنان نيز دوستى و ولايت تو ار برگزييند بر ايشان بهتر است ، اگر بدانند ؛ و تو و فرزندانت را - كه برترين درودهاى خدا بر آنان باد - بر پدران ، مادران ، برادران ، خويشان و نزديكان خودمقدّم مىدارند . اينان روز قيامت در زير « لواى حمد » محشور خواهند شد . خداوند از بديها و گناهانشان مىگذرد و درجاتشان را بالا مىبرد ، و اين است پاداش كردارشان . « 1 » امام هادى عليه السلام در اين روايت ، تنها به تبيين امامت خود بسنده نكرد ؛ بلكه سلسلهء امامت را - آن هم از زبان پدرانش و در نهايت ، رسول خدا صلى الله عليه و آله - مطرح نمود و دوستى و ولايت آنان را شرط در امان بودن از عذاب الهى و نگرانى روز قيامت دانست . * امام هادى عليه السلام در پاسخ پرسش « صقر بن ابى دُلَف » ، كه از معناى روايت نقل شده از پيامبر صلى الله عليه و آله : « لا تُعادُوا الايَّامَ فَتُعاديكُمْ » « 2 » پرسيده بود ، فرمود : منظور از « ايّام » ما هستيم و به يمن وجود ما آسمانها و زمين برپاست . شنبه : نام رسول خدا صلى الله عليه و آله . يكشنبه : كنايه از اميرمؤمنان عليه السلام است . دوشنبه : حسن و حسين عليه السلام هستند ، و سه شنبه : على بن حسين ، محمّد بن على و جعفر بن محمّد عليهم السلام . چهارشنبه : موسى ابن جعفر ، على بن موسى ، محمّد بن على و من . پنجشنبه : فرزندم حسن بن على و جمعه نوه‌ام ( حضرت مهدى ) . مردمِ حقّ طلب گرد او جمع مىشوند ، و او زمين را پر از قسط و عدل مىكند ، همانسان كه از ستم و جور پر شده است . اين است معناى « ايّام » پس با آنان در دنيا دشمنى نورزيد تا در آخرا با شما دشمنى نورزند . « 3 »