1 - تاريخچهء بقعهء شريفه
شهر مقدس مشهد كه هم اكنون از شهرهاى بزرگ ايران و مركز استان خراسان است در گذشته مزرعه و بوستانى به نام « سناباد » بود . بنا به نوشتهء حَمَوى در منطقه طوس دو روستاى به نسبت بزرگ وجود داشت . يكى « طابران » ناميده مىشد - كه در بيست ميلى شهر مشهد قرار دارد و آرامگاه حكيم ابوالقاسم فردوسى در آن جاست - و ديگرى « نوغان » - كه هم اكنون جزو مشهد و يكى از محلات آن به شمار مىرود . سناباد ، مزرعه و باغى در ناحيهء نوغان بود كه در ملكيت « حُمَيد بن قحطبه » حاكم منطقه خراسان در اوائل خلافت عباسيان قرار داشت و زمانىكه هارون در آنجا دفنشد ، مأمون بر روى قبر او بقعهاى ساخت كه به « بقعه هارونيّه » معروف بود ، و چون حضرت رضا ( ع ) شهيد شد ، مأمون آن حضرت را نيز در ناحيهء غرب قبر پدرش هارون - بطورى كه مرقد امام ( ع ) قبله قبر هارون قرار مىگرفت - دفن كرد و از آن پس ، بقعهء يادشده به « مشهدالرّضا ( ع ) » معروف شد و زيارتگاه ارادتمندان و شيفتگان اهل بيت گشت . « 1 » در آغاز تا دوران صفويان در درون بقعه دو صندوق وجود داشت . يكى روى قبر حضرت رضا ( ع ) و ديگرى روى قبر هارون . « 2 » در زمان سبكتكين ، مؤسس سلسلهء غزنويان كه در اصل غلامى ترك و متعصب بود ، به دستور وى خرابيهايى به بقعهء مباركه وارد آمد ، ولى پس از او پسرش سلطان محمود