تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — صفحة 67

مساهمون:

ص٦٧

تصريح كرده است . « 1 » موسى بن جعفر عليه السلام به عنوان پيشواى امت و جانشين رسول خدا صلى الله عليه و آله از اين قدرت و امتياز برخوردار بود . امام رضا عليه السلام بر سخن گفتن پدر بزرگوارش در گهواره تصريح كرده مىفرمايد : « پدرم از كسانى بودكه در گهواره سخن مىگفتند . » يعقوب بن سرّاج مىگويد : « به حضور امام صادق عليه السلام رسيدم ، ديدم آن حضرت بر بالين فرزندش ابوالحسن كه در گهواره بود نشسته است . امام عليه السلام خطاب به من فرمود : به سرورت نزديك شود و بر او سلام كن . من به ابوالحسن عليه السلام نزديك شدم و سلام كردم . پاسخ سلام مرا با لهجه‌اى فصيح داد ، سپس فرمود : برو و نام دخترت را كه ديروز گذارده‌اى تغيير ده ، زيرا آن اسم ، مبغوض خداوند است . و اين در حالى بود كه براى من دخترى متولد شده بود و من اسم او را حميرا گذاشته بدم . امام صادق عليه السلام فرمود : به فرمان او گوش فرا ده كه هدايت خواهى شد . من رفتم و اسم دخترم را عوض كردم . » « 2 »

ج - بزرگ منشى

هر دوران از زندگى انسان ، ويژگى و اقتضاى خاص خود را دارد . دوران كودكى افراد معمولًا با لهو لعب و بازيهاى بچه گانه سپرى مىشود ؛ ولى مردان خدا چنين نيستند ، آنان در اين دوران نيز وقت خود را به جاى صرف در سرگرميهاى بيهوده ، صرف عبادت و بندگى خدا و انجام وظيفه مىنمايند . صفوان جمّال مىگويد : از امام صادق عليه السلام از صاحب امر ( امر امامت پس از آن حضرت ) پرسيدم . فرمود : « صاحب اين امر ، نه كار بيهوده انجام مىدهد و نه بازى مىكند » . در اين هنگام موسى بن جعفر عليه السلام كه خردسال بود و بزغاله‌اى مكّى همراه داشت وارد شد ، در حالى كه به بزغاله فرمود : براى پروردگارت سجده كن ! ؛ سپس امام صادق عليه السلام فرزندش را در آغوش گرفت و فرمود : « پدر و مادرم فدايش كه نه
هامش
( 1 ) - ر . ك : آيه 29 و 30 سوره مريم ( 19 )
( 2 ) - همان ، ص 36 .