شماخت حقتعالى و توجه و عنايت به مقام ربوبى بويژه به هنگام نماز و عبادت از ديگر ويژگيهاى اولياى الهى از جمله موسى بن جعفر عليه السلام است . نمونهء ذيل بيانگر اين حقيقت است . ابوحنيفه خدمت امام صادق عليه السلام رسيد و عرض كرد : نگران شدم وقتى ديدم فرزندتان موسى عليه السلام نماز مىخواند و مردم از پيش روى او مىگذرند . امام عليه السلام فرزندش موسى عليه السلام را خواست و جريان را از او پرسيد . حضرت كاظم عليه السلام فرمود : « نَعَمْ يا ابَةِ انَّ الّذى كُنْتُ اصَلّى لَهُ كانَ اقْرَبَ الَىَّ مِنْهُمْ . يَقُولُ اللَّه تَعالى : وَ نَحْن‌ُاقْرَبُ الَيْهِ مِنْ حَبْلُ الْوَريد . » « 2 » آرى ( چنين بود ) اى پدر عزيزم ! ( ليكن ) آن كس كه من براى او نماز مىخوانم به من نزديكتر از آنان است ( كه از پيش رويم مىگذشتند ) خداوند مىفرمايد : ما به او از رگ قلبش نزديكتريم . امام صادق عليه السلام با شنيدن سخنان فرزندش او را در آغوش گرفت و فرمود : « پدر و مادرم به فداى تو اى گنجينهء اسرار نامتناهى الهى » « 3 » ابوحنيفه در جريان اين ديدار خواست خودى نشان دهد و اظهار فضلى بكند ولى سخنان عارفانه و عميق فرزندى خردسال امام صادق عليه السلام او را شرمنده كرد و اين پيام ودرس مهمّ را به وى داد كه او در مقامى نيست كه بخواهد به اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله درسى بدهد و چيزى بياموزد .