جلوه اى از حكومت علوى (فارسى) — صفحة 103

طى خطابه‌اى « 1 » به مردمى كه در مقابل غارتگرىهاى معاويه و كارگزارانش از خود سستى نشان مىدادند ، با روشنى و صراحت كامل ، نقاط ضعف سپاهيان خود و نقاط قوت سپاهيان معاويه را بيان كرد كه مهم‌ترينش اينها است : 1 - پايبندى سپاهيان معاويه به باطل و بىبند و بارى سپاه عراق نسب به حق . 2 - اطاعت بىچون و چراى سپاه شام از معاويه و بىاعتنايى عراقىها نسبت به فرمان‌هاى امام عليه السلام . 3 - امانتدارى سپاه معاويه و خيانت‌ورزى سپاه عراق . 4 - توجه شاميان به اصلاح امور سرزمين شام و فساد عراقىها در امور سرزمين خودشان . از مجموعهء موارد يادشده درمىيابيم كه سپاهيان شام نسبت به عراقىها از نظر اخلاقى برترى داشتند . هر چند معاويه خود نه به دين پايبند بود و نه به اخلاق ، اما سپاه عراق از فضايل اخلاقى بىبهره بود ، در حالى كه امام و فرمانده‌شان مظهر تقوا و فضايل اخلاقى بود . طبيعى است سپاهى كه از نظر اخلاقى ضعيف و از انضباط نظامى بىبهره باشد ، كارآيى نظامى نيز نخواهد داشت .